กลับมาแว้ววววว....

 

ลั้น ลัน ลา ..ลั้น ลัน ลา...

มีฟามสุขมากๆ....

จะบอกว่า ไปเที่ยวคราวนี้เหมือนกับการไปชาร์ทแบตเรยหล่ะ...

 

หัวหิน...เป็นเมืองที่น่ารักจริงๆ รีสอร์ท..โรงแรม

มันดูกระจุ๋มกระจิ๋ม น่ารักไปหมดเลย... ในความรู้สึกเรานะ

 

เราออกเดินทางตั้งแต่วันศุกร์ ซัก 10 โมงได้ค่ะ...

แวะตลอดทางเลย...กินนั่น ซื้อนี่..

เจอรีสอร์ทสวยๆ ก้อวนรถเข้าไปดูกัน

เอาเป็นว่า..กว่าจะถึงก้อราวๆซัก3-4 โมงเย็นได้มั้งคะ..

 

จิงๆจองไว้ 2 หลังนะ..แต่ดูจากศักยภาพบ้านแล้วเนี่ยะ..

พวกเรา 14 คน ...นอนได้ในหลังเดียว...

ก้อเลย..ขอเค้าคืนหลังนึงค่ะ...(แอบโกหกว่า มาแค่ 8 คนหล่ะ..แหะ แหะ)

 

เก็บข้าวของเสร็จ เราก้อไปเดินถ่ายรูปชายหาด...

วันนี้วันศุกร์ค่ะ...หาด โล่งงงง...มาก

น้ำทะเลไม่สวยนักนะคะ..แต่ทรายละเอียดดี...พอวิ่งเล่นได้สนุก

อ้อ...เราเจอหมาทะเลด้วยนะ..เป็นหมาแพนกวิน

เวลามีของกินในมือ..มันจะแปลงกายเป็นแพนกวิ้นได้...

...โดยการ ยกขาหน้าขึ้น และยืน..ยืน..

ยืนแขนห้อยๆ...เหมือนแพนกวินอ่ะค่ะ..นึกออกไหม

น่ารักมากๆเลย...จิงๆ ที่นี่ ยังมีไฮยีน่าด้วยนะ

เป็นหมาที่คาดว่าคงเคยมีขนมาก่อน...แต่ตอนนี้ มันคงแว๊กซ์ออกอ่ะ

...เหลือแต่หนัง..แฮ่ะๆๆ

 

..จากนั้น ตอนเย็น ก้อไปร้าน "ชมทะเล" ร้านนี้เคยไปมาแล้วเมื่อปีก่อน

สวยมากๆค่ะ...อาหารก้ออร่อย...ใครไปหัวหิน ไปแวะกินได้นะ

...ปลากระพงทอดน้ำปลา อร่อยมักๆหล่ะ....ซู้ดดด....

แล้วก้อไปแวะซื้อของกินที่ตลาดโต้รุ่ง...ของกินเยอะมากๆ

ทั้งอาหารทะเล..ผัดไทย หนมเบื้อง หมูย่าง ไก่ปิ้งง...อู้ยยยย...แซ่บๆๆๆ

ตกดึก ก้อกลับมาเมาแหกปากร้องเพลงกันที่บ้าน...โดยมีมือกีตาร์ โย-แด๊ก

ร่วมกระชากสายกีตาร์...สนุกมากๆ เหมือนตอนที่แหกปากร้องที่ตึกจานบินที่คณะเลย..

..แต่

..

..นี่มันรีสอร์ท..

..

..

...ของทหารซะด้วย...-_-"

...

...

..เอ้า..ช่างแม่ง...เต็มที่พวกเรา...

(สงสารบ้านข้างๆจัง...ขอโต๊ดนะก๊าบบ)

รุ่งขึ้น ตื่นมาก้อ 10 โมงกว่าได้..ไปตลาดซื้อของกินมาให้หนุ่มๆ

แล้วก้อ...ตั้งวง...อู้ยยย.

..ป่าวน้า....ไม่ได้เล่นการพนันน้าค้า...หนุกๆ ขำๆ

(เฮ้ยๆๆ ป๊อกๆๆ 3 เด้งๆๆ ...โห้ยยยยย....เอามาๆๆ 20 เลยๆๆๆๆ)

....เฮ้ยยยยยย

...แหะๆๆๆๆ

 

ซัก 5 โมง...ก้อไปเล่นน้ำกัน จน 6 โมง เข้ามาดูบางรัก

แระก้อออกไปเริงร่า...

 

อุอุ...ไปผับชื่อ "Style Pub"

ตอนแรก..เราไม่อยากไปเรย..เซ็ง...โหยยย ไรว้า..

 อยากไปเดินตลาดโต้รุ่งมากกว่า..ไม่แนวเรย..

แต่พอ..ดนตรีมา...นักร้องขึ้น...

..

..

..(กรี๊ดดดดดดดดดด)

..

..  อืมม...ก้อดีนะ...โอเคๆๆ...ฮี่ฮี่..

ก้อ...น๊ากร้องง..หล่อออ...มักๆอ่ะค่ะ...

..เฮ้ออออ.....จาละลายยยยย....

ต้างงแต่นั้น...สรรกมล ก้อมีความสุขกับ Pub แห่งนี้ในบัดดล...

 

ที่เด็ดๆและทำเอาตะลึงตึงๆ คือ มีสาวสุดเซ็กซี่

มาเต้นระบำยักย้ายส่ายเรือนร่างบนบาร์ นี่หล่ะ...

..แม่เจ้า...เกืดมาไม่เคยเห็นเลย

..อ๊ะ..อุ๊...อ๊ากกก...

..

..ผู้ชายคนนั้น..

..เอาตังค์ยัดเข้าไปในกางเกงในด้วย...เอ้ยย..เสื้อในด้วย..

..อ๊ะ...เอ่ออ..ทำไมเพื่อนฉันยืนกันนิ่งๆ

..เพลงก้อออกจามัน..ไหงมันไม่เต้นกันเรย

..เหงื่อมันเรื่มแตก...

..เอ้ยยย...มันไปห้องน้ำแร้วววว -_-"

..

..เอ่ออ...

..

..ว่าแต่ว่า...ไม่เห็นมีนักร้องชายมาเต้นงี้มั่งเรยยย..

..

..เฮ้ยย...แหะ แหะ..

..

..วันอาทิตย์ ตื่นมา ตอนเที่ยง พร้อมกลับเต็มที่..

..แต่ได้รับข่าวร้าย...ยางรถไอ้เอก..

..

..แบน

..

..มะเป็งไร..

..มากานตั้งหลายคน..เปลี่ยนได้ๆๆ..

 

..เปลี่ยนไงวะ

..มึงเอาคู่มือมาเปิดดิ๊..

..แม่แรงมีป่าววะ..อยู่ไหนวะ

..ใช้ยังไงวะ ไอ้ห่า

..ไหนๆ..เปิดคู่มือดิ๊ ประกอบไงวะ ไอ้แม่แรงเนี่ยะ

..เอ้ยย แม่ง ไขไม่ออกหว่ะ

..เอาน๊อตออกหมดแล้ว ไมดึงล้อไม่ออกวะ

..มึงลองแงะ ไอ้โลโก้ตรงกลางล้อดิ๊ เผื่อมันจะมีน๊อตซ่อนไว้อีกอัน

..เหี้ยย...โลโก้ แม่งหลุดแล้ว..

..ไหนมึงก้มดูข้างใต้ดิ๊..ติดไรป่าว

..ไอ้ห่า..ตูดมึง..สวยดีหว่ะ..555

..ตั๋น..ถีบดิ๊ๆๆ เอาแรงๆเลย...ล้อแม่งติดสนิม..งานใช้แรง แกถนัดนี่

..เฮี๊อก..ย๊ากกก...ตุ๊บๆ..ปั้กๆๆ..

..เอ้ย...แม่ง ไรวะ..ไม่ออกเลย

 

..สรุป..หลังจาก 14 คน พยายามถอดไอ้ล้อเวงนี่กันจนบ่าย 3

..ก้อค่อยๆขับ ไปให้ช่างปะยางที่คาดว่า

เป็นมนุษย์ต่างดาวปลอมตัวมาจากดาวนาแม๊ก เปลี่ยนยางให้

..อ๊า...ด่ายๆๆ เปลี๋ยนด๋ายยย

..อ๊า...มั๊นเป๋นซ้าหนิมม

..อ๊า..$^%*^*(&^$$&&(^%#%$# (เหี้ยย...พูดไรวะ)

 

ว่าแล้ว ก้อเอาค้อน ที่คาดว่า จะหยิบมาจาก UFO อันเท่าควาย

...มาทุบๆๆ ตีๆๆ

จนล้อหลุดออกมาจนได้...

 

และ...เราก้อได้กลับบ้านกันซะที

..

..ถึงบ้าน..ประมาณ 4 ทุ่มค่ะ..

..เฮ้อออ...เป็นทริปมันส์ๆ ทริปนึงค่ะ

..ติดใจๆๆ...

..

..

เดือนหน้า..เอาอีกมะเพื่อนๆ

เร่ง เร่ง เร่ง..งาน

รีบ รีบ รีบ...ทำ

กลับดึก...

 

ก้อเพราะ...วันพรุ่งนี้ที่จะมาถึงนี่หล่ะ

..

..

..เราจะไปทะเล!!..

 

เป็นที่พักของทหาร "สวนสนประดิพัทธ์"

เคยไปตอนซัก ปี1 ปี 2..กับพ่อแม่..

จำได้ว่า หาดสวย..กว้าง...บรรยากาศดีมากๆ

 

แต่คราวนี้...เราจะไปกับพวกแม่ง..เพื่อนๆที่ลาดกระบังค่ะ..

 

ดีใจมาก เพราะรอวันที่จะไปเที่ยวกันอีกครั้ง มานานแล้ว

ถึงแม้ว่า คราวนี้จะไปได้ไม่ครบทีม

แต่...เราว่าก้อยังหนุกอยู่ดีหล่ะ...

 

แม่จะเมาปลิ้นริมหาดเลย 5555...

 

ล้าทั้งกายและใจ...ขอไปชาร์ตแบตให้เต็มที่ซักที..

..

..

จะออกเดินทาง 9 โมง..วันพรุ่งนี้..ก้อคือวันศุกร์นั่นหล่ะ

..ตื่นเต้น ตื่นเต้น..

..เหมือนปลากระดี่ได้น้ำ..

 

..แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ..ว่าเป็นไงบ้าง..

..พร้อมรูปประกอบค่ะ..

 

บ๊ายบาย..ค่ะ

 

 

 

คนเรา...

เวลาไปใช้ชีวิตอยู่ที่ไหนนานๆ

ก้อมักจะสร้างพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง...

 

ที่บ้าน ที่ทำงาน หรือ ใน internet นี้

ก้อมี My Space...(ไง)

 

ที่ที่ทำงาน...เรามีพื้นที่ประมาณ 1.50x1.50 ม.

...เป็นที่ของเรา...

เป็นที่ที่เราใช้คิดงาน ทั้งบ้าน ตลาด ทาวเฮาส์ ตึกแถว โปสการ์ด ปกCD นั่งแคะขี้เล็บ..

หรืออ่ะไรก้อตาม...

1.50x1.50 ม. นี่.......เล็กสิ้นดี

แต่เราก้อแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมันเรียบร้อยแล้วหล่ะ

โดยการ แปะ ติด โปะ เจาะ...ให้มันเป็นมากกว่า

ซอกหลืบของชีวิต...

ให้มันได้มีอ่ะไรจรรโลงใจให้ชีวิตทำงานบ้าง..

 

ใครจะว่า รก..

ใครจะว่า เพิ้ง..

ใครจะว่า..ติ้งต๊อง

 

เอ๊ะ...ก้อมันที่ของฉันนะ....^_^

 

เอาจิงๆก้อเพิ่งรู้สึกตัว ว่า  Space ทำงานของตัวเองช่างแตกต่างจากคนอื่น

ก้อตอนที่พี่อ้น พี่ที่ Office

เดินมาบอกว่า..

 

"น้องตูน ทำไมที่น้องตูน ของเล่นเยอะจัง.."

 

ฮิฮิ....จิงด้วยยยย แฮะ!

 

 

หนาวๆ แบบนี้....

เหงาใจ..ทุกที...บรรยากาศ เหงา เหงา..

มองดูรอบกาย...สุดท้าย มีแต่เรา

ไม่ได้ดีใจ ไม่ได้เศร้า.. อยู่กับเงา..กัน 2 คน

 

ก้อ...บรรยากาศ..มันพาไป

อากาศแห้ง..หนาวจับใจ..ใครจะทานทน

เงียบๆ แบบนี้... คงจะดี...หากมีใครอีกคน

แต่ใครละ...ใคร..จะมาสน..คนอย่างเรา..

 

 

และแล้ว..สุดท้าย...

ปีนี้ก้อยังคงหนาวใจและกาย แบบไม่มี "เค้า"

แต่...กลับรู้สึกดีกว่า...ถึงปีนี้ จะมีเพียงแค่ "เรา"

ดีจัง...หนาวปีนี้...ก้อแค่เหงา..ฉันไม่ได้เศร้า...เหมือนที่ผ่านมา

 

 

ส ร ร ก ม ล

21.11.48

 

กิ๊ก กิ๊วววว......... ฮู้....บรื๋ออออ....ห..ห...หนาว..แล้ว

 

เมื่อสองสามวันก่อน ตื่นขึ้นมาตอนเที่ยง..

รู้สึกประหลาดใจจัง...ทำไม ไม่ร้อนเหมือนทุกที..

ปกติ ห้องของเราเนี่ยะ..หากนอนถึงเที่ยงๆ อากาศจะร้อน จนนอนไม่ได้เลย

..

..แล้วเราก้อจะลุกลงไปนอนข้างล่างต่อ อย่างมีความสุข...อิอิ

 

..

..

..แต่วันนี้ นอนสบาย ขนาดต้องห่มผ้าเลยนะ...

..

..หน้าหนาวแล้วหรือนี่...

..ลมหนาว..มาแล้ว อากาศเย็นแห้งๆแบบนี้..ผิวแตกแบบนี้..ใช่แน่ๆ

.

.

.ไม่ชอบหน้าหนาว

.

. หน้าหนาว...

+ อาบน้ำไม่มันส์ต้องรีบๆๆอาบแล้วรีบแต่งตัว

+ ต้องโปะ โลชั่นอีก 2 เท่า ไม่งั้น ผิวจะมีหิมะปกคลุม..สยดสยองยิ่งนัก

+ ต้องฉี่บ่อย...ไม่ชอบอ่ะ...

+ สระผมเองก้อลำบาก เพราะมัน ห..ห..หนาวว...บรื๋อ..ต้องไปสระร้านทุกทีอ่ะ..เปลือง

+ ขี้เกียจตื่นกว่าเดิมอีก 8 เท่า...เพราะมัน..สะ..บายยยยย

+ เวลาใส่เสื้อกันหนาวแล้ว...ดูอ้วนอ่ะ...ไม่ชอบเลย>_<

+ ปกติ ก้อขี้หนาวอยู่แล้ว..ยิ่งหนาวไปอีก...กรูตายยย แน่..

+ ข้อสุดท้าย...ไม่มีใครให้จับมือหน่ะซี่....แง แง แง...

 

เกลียด เกลียด เกลียด หน้าหนาวที่สุด!!!!

 

 

เห็นมิวสิคข้างบนกันไหม...

มันเป็นมิวสิคที่ถูกวิจารณ์ซะเสียหายเลย..

โป๊...ไม่เหมาะสม...ฯลฯ

 

แต่...

 

..เราดูแล้ว..เฉยๆหว่ะ

หรือเพราะแม่ทาทาคนนี้...ทำแบบนี้จนชินหว่า

เราว่าเพลงยอม x กว่านี้อีก และ Dhoom Dhoom ก้อโป๊กว่านี้นะ

 

โดยส่วนตัว...ตะก่อนไม่ค่อยชอบทาทาเท่าไหร่

เพราะความขี้โอ่และทะเยอทะยานของเจ้าหล่อน...มันน่าหมั่นไส้

แต่...พอหลังๆ ไอ้ความขี้โอ่ของเธอ...

..เธอทำได้เฉย...

 

เลยชอบเธอขึ้นมา 3 สตอป..

 

อย่างนึง เพราะเธอทำได้อย่างที่พูดหว่ะ

อย่างที่สอง ดูเหมือนว่าเธอจะพยายามปรับปรุงตัว จนเห็นได้ชัดเลยว่าเด๋วนี้พูดจาดีขึ้น

อย่างทีสาม เจ๊แกก้อเก่งจิงอ่ะนะ ถึงแม้ จะไม่เท่า Super Star ของโลกอย่างบริทนี่ หรืออ่ะไรแบบนี้

แต่...ก้อเห็นว่าความพยายามในการตามหาฝันของเธอ...มีมากมายเหลือเกิน..

 

มีช่วงนึง โดนสังคมต่อต้านซะจน เราเห็นเรายังสงสารเลย

แต่เจ๊แกสู้หว่ะ...

 

ส่วนไอ้เพลงของเจ๊...เราว่า ถ้าเทียบกับตลาดเพลงทั่วไป ก้อเป็นแนวที่เห็นเกลื่อนๆ

..

..

แต่ที่เราแอบมีซีดีของเจ๊แกอยู่ในรถเนี่ยะ...

..

..

เพราะเหตุผล ด้านบนๆ มากกว่านะ...

 

 

 

 

วันนี้...ที่ระยอง

เพื่อนๆเราเค้าไปรับน้องภาคกันค่ะ..

เป็นสิ่งที่เราๆมักจะรอคอยกันเสมอ...กับการได้ไปรับน้อง ตั้งแต่ตอนเรียน จนกระทั่งจบมาแล้ว

ก้อแหมมม....น้องๆเด็กๆเนี่ยะ..มันน่าร้ากกกกกก นี่นา....

..แต่รับน้องปีนี้...ไม่มีเราค่ะ

..

..

เศร้านะเนี่ยะ....

เพราะ...อาทิตย์หน้า ก้อกำลังจะไปทะเลกับเพื่อนๆ ที่ลาดกระบังอยู่แล้วหล่ะ

ไอ้ครั้นจะไป 2 อาทิตย์ติดเนี่ยะ..พระมารดร จะพาลกริ้วเอาได้น่า

และก้อ...ไอ้คอร์ส Conver ที่ไปลงไว้ วันอาทิตย์ มันเริ่มเรียนอาทิตย์นี้ซะด้วยซิ..

และก้อ..สำมะคัญที่สุด..ปัจจัย..มะมี..เงิน..มะมีพอสำหรับ 2 ทริปค่ะ

...

..

อด...

..

..

เพื่อนๆหลายคน ก้อต้องเลือกเหมือนเรา ว่าจะเอาทริบไหน

..และหลายๆคน ก้อเลือกเด็กๆ ละอ่อนๆ..

..

..

ช่ายย มันไม่ไปกะทริปกะเพื่อนๆค่ะ....

เว๊ง เวง เวง...สมเป็นพวกมันจริงๆ 555

แต่บางคน ก้อไปไม่ได้เพราะติดภาระกิจร้อยแปดพันประการ

สรุปแล้ว..ตอนนี้ พลพรรครักเอยของเรา ได้แก่..

บอน เอก ฉัน ภู เซิน โบ นิช ตั๋น เอ๋ เอ๊าะ บูน โย แด๊กซ์ ปอ กฤษณ์(มั้ง) และอีกหลายๆมั้ง

 

เฮ้อออ....ค่อยยางชั่ว....

..

..

..เสียดายที่แก๊งค์ขี้เมาไปไม่ครบ แต่ไม่เป็นไร..

..

..

..คราวหน้าแล้วกันนะ..

..

..

..

..

.

ด้วยอาการโดนใช้งานอย่างหนักหน่วง ตลอดช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา

และเมื่อวาน ได้ทำการส่งแบบ ครั้งแรกไปเรียบร้อยแล้ว

..กลับมาเมื่อวาน..เหนื่อยมาก

มาก...อืม...ขนาดขับรถกลับมา จะหลับเลยหล่ะ...วืด วืด

วันนี้ ตอนเช้าตื่นมารู้สึกว่า เพลียมาก..ไม่ไหวแล้ว..

 

เลยโดดงานค่ะ....

ไปจัดการธุระเรื่อง Transcript ให้เรียบร้อยด้วยหล่ะ

บ่ายๆหลังจากเสร็จธุระ พี่ oa พี่ที่ office ซึ่งโดดงานไปให้หมอเชือดฟันคุดออกไป

ก้อโทรมา ว่าหาหมอเสร็จแล้ว..มีนัดตอน 5 โมงเยีน หาไรทำดี

..เลยไปเดอะมอลล์กันค่ะ..

4 โมงครึ่งเจ๊ก้อตีจากกันไป..

 

แต่...ฉานยังไม่อยากกลับนิ...

เลยเดินตะวันนาค่ะ..คนเดียว..ฝนก้อตก แต่...คนมันอยากอ่ะนะ

วอนนน จิง จิง...เลยได้เสียตังค์เรยยย อิอิ...สบายใจแระ..

 

ไปร้านต่อ...ร้านวันนี้เนือยๆ แฮะ...ไม่หนำใจเลย

ไปบ้านเช่าต่อ...พวกแม่งกินเหล้ากันอยู่พอดี...

ตี 2 ครึ่ง สรรกมล ก้อเดินทางมาถึงวังเจ้าค่ะ...On Tour สุดๆวันนี้ อิอิอิ....

 

 

Note **บางที คำพูดแซวของคนรอบตัว ก้อทำให้เราตาสว่างได้เหมือนกันนะ

วันนี้..วันลอยกระทง

ฉัน..คิดถึงคุณค่ะ..

 

คิดถึง...สิ่งที่คุณเคยทำให้ฉัน

คิดถึง...ความรู้สึกดีๆ ที่คุณเคยมีให้

คิดถึง...ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน

คิดถึง...ความรู้สึกเสียววาบที่ท้อง..ทุกครั้งที่ฉํนอยู่กับคุณ

คิดถึง...กลิ่นของคุณ..เมื่ออยู่ใกล้ๆ

คิดถึง...สายตา...ที่คุณมองฉัน

คิดถึง...ความเขิน..ที่มันมักเกิด เมื่ออยู่ใกล้คุณ

คิดถึง...มือของคุณ ที่ชอบเหน็บผมทัดหูให้ฉัน

คิดถึง...เสียงของคุณ ที่พูดคุยกับฉัน

คิดถึง...ช่วงเวลาดีแสนดีแบบนั้น

 

ฉันโชคดีจัง..ที่ในชีวิตหนึ่ง เคยมีคนทำอ่ะไรดีๆแบบนั้นให้

                 ..ที่คุณเคยมีความรู้สึกดีๆให้ฉัน ถึงแม้มันจะเพียงแวบเดียว

                 ..ที่มีคุณเข้ามาในชีวิต..แม้ไม่นาน

                 ..ที่ฉันเคยได้รู้สึกรัก คน คน นั้น...

                

..แม้เค้าที่แสนดีคนนั้น จะได้ตายไปแล้ว จากโลกใบนี้..

 

แม้วันนี้...คุณจะไม่ได้รักฉันแล้ว

          ...แต่ฉัน ก้อยังรักคุณ..คนนั้น

          ...คนที่หายไปจากชีวิตฉัน นาน..แสนนาน

 

...วันลอยกระทง แบบนี้... ถ้าฉันได้ลอยกับคุณก็คงดี

...ได้จับมือคุณเดินด้วยกันอีกครั้ง ก็คงดี

 

...คุณเป็นยังไงบ้างคะ

...รู้มั้ย..

...ทุกครั้ง ที่ถึงวันลอยกระทง

 

...ฉันคิดถึงคุณจังค่ะ...

 

ปล. ห้ามว่ากันนะ..วันโรแมนติกอย่างงี้ ขอของขึ้นวันนึง

ขณะนี้เวลา 0.19 น. ของวันพฤหัสบดี...

 

กรี๊ดดดดด....เลยวันลอยกระทงแล้ว

สรรกมล ยังสถิตอยู่ office อยู่เลยค่ะ บัดนี้

ตามหลัก เราควรได้ไปลอยกระทง...ตาม Spec ดังต่อไปนี้

1. ตามหลัก : ไปลอยกระทงที่ไหนซักที่

    ความจริง : นั่งดักดานทำ Siem Reap Plaza ที่ Office A-Seven Corporation แห่งนี้

2. ตามหลัก : มีคนมารับไปลอยกระทงด้วยกันกระหนุงกระหนิง

    ความจริง : ลอยกระทงในเวป คนเดียว กระทงเดียว เดียวดายที่สุด

3. ตามหลัก : กลับบ้านพร้อมความสุขในความหวานแหววในบรรยากาศอันแสนโรแมนติกในคืนนี้

    ความจริง : ฉานก้อยังแอบนั่ง Up Blog ใน Office ที่แสนเดียวดาย

 

เมื่อนับความจริงได้ 3 ข้อแล้ว...ก้อจงพึงสำเหนียกไว้ว่า...

มึง..อด...ลอย..กระ...ทง...แล้ว...หล่ะ...อีตูน

หยุดคร่ำครวญหาหมาอ่ะไรได้แล้วววววว

 

เฮ้อออออ.........

 

ลอย online มากี่ปีแล้วเนี่ยะ....

ช่วงนี้ยุ่งจัง กลับดึกทุกวันเลย..

ก้อเพราะ...งานใหม่นี่น่ะซี่....

 

Siem Reap Plaza...

 

ชื่อก้อบอกแล้ว ว่าไม่ได้อยู่ในประเทศไทย...ช่ายแล้วค่ะ..

มันอยู่ที่ กรุงเสียมเลียบ กัมพูชา...Cambonia นี่เอง..

 

อย่าว่าแต่ Site โครงการเลย...ประเทศนั้น สรรกมลก้อยังมะเคยได้ไปกะเค้าเล้ยยยย

...ประสาอ่ะไรกับสถาปัตยกรรมแบบกัมพูช๊า กัมพูชา..ที่ท่านเจ้าของเค้าต้องการ

..

..Internet โลดดด...โพสถามเวปนั้นเวปนี้ให้วุ่นปายยหมด...

สุดท้ายก้อบรรลุทางธรรมว่า สถาปัตยกรรมมันนั้น คล้ายยย..กับพี่ Sino-Portugese ที่ภูเก็ตเรานี่เอง

 

ทำ ทำ ทำ ทำ ทำ...ทำเข้าไป

เจ้าของเค้าจะมาที่กรุงเทพ วันพฤหัสนี่แล้วค่ะ..

ขณะนี้ Lay Out โครงการ ยังม่ายยยยนิ่งเลย...my goddddd...

 

แต่สนุกดีเหมือนกัน..

แต่เสียดายที่งานนี้พอสร้างจริงไม่รู้จะมีโอกาสได้ไปดูมันอ๊ะป่าววอ่ะดิ...

 

อย่าว่าแต่ต่างประเทศเลย..คุณศูนย์ท่องเที่ยวที่จ.อุทัยฯ แค่นี่...ยางมะได้ไปเรยยย

 

เอ๊ะ...ทำไมฉันได้ทำแต่ Project นอกกรุงวะเนี่ยะ!!!

 

ตอนนี้รู้สึกอยากทำงานหนังสือขึ้นมาตะหงิดๆ (อีกแล้ว)

ว่าจะลองหาช่องทางสมัครดู...เผื่อจะได้ทำงานที่ตัวเองรักดูบ้าง

..

..งึมๆๆ...ท่าจะดี

 

ปล. พอบอกว่ามีตั๋วหนังฟรี มีแต่คนมาขอ...แงๆ..ดูจิ

       ม่ายยยห้ายยยโว้ยย...อยากดู...พวกแกจะต้องไปดูกับฉันเท่านั้น!!!!วะฮ่ะฮ่า

วันนี้...

เกิดอาการอกหัก..เล็กๆ

ที่บอกว่าเล็กๆเนี่ยะ...ก้อเพราะมันไม่ได้เจ็บปวดอ่ะไรมากมายหรอกค่ะ

 

แค่หงิดๆ เล็กๆ เท่านั้นเอง...

ไม่เศร้า..ยังดำเนินชีวิตได้ตามปกติ

เพียงแต่พอคิดขึ้นมา มันก้อจะ...เฮ้อออออ....

 

เหงาด้วยมั้งคะ....

เงียบไปหมดในทุกๆที่

รวมทั้งใน my space ... เพื่อนผองน้องพี่ต่างหายเงียบไปหมด

เอ๊ะ....

หรือเราเปิดบ่อยเกินไปหว่า....

 

อย่างนี้หล่ะ....เวลาที่ไม่มีแฟนเนี่ยะ

ความเหงาแบบนี้...เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ

ไม่รู้จะโทรหาใคร..

ไม่รู้จะไปไหน..

ไปกับใคร..

มีบัตรดูหนังฟรีอยู่ 6 ใบ..ตั้งเดือนนึงมาแล้ว

ยังไม่ได้ใช้ซักใบเลย.... ม่ายรู้จะไปดูกับใครอ่ะ

 

จริงๆก้อเริ่มชินมาซักพักแล้วหล่ะ...

..แต่...

พอเผลอๆ คุณความเหงามันก้อจะแอบวิ่งแว๊บเข้ามาอยู่เรื่อยๆ..

 

..ม่ายต้องมาหาฉันบ่อยนักก้อได้นะ..ฉันไม่ค่อยชอบขี้หน้าแกหว่ะ..

 

จบ Blog วันนี้แบบเหงาๆ ค่ะ...

ช่วงนี้ เป็นเทศการ Fun Fair รึไงไม่รู้นะ..

อาทิตย์ก่อนเพิ่งไป Fat

อาทิตย์นี้ไป EFM FUN FAIR อีกอ่ะ...ตัดสินใจไม่ยาก

เพราะงานนี่บัตร 50 เองอ่ะ...

 

แต่...ต่างจาก Fat โดยสิ้นเชิงค่ะ..

Fat จะเน้นขายดนตรี เพลง Indy

แต่ EFM เน้นน...ขายดาราอย่างเดียวเลย

มีดารามาเปิดบู๊ทขายยของเต็ม...ขอย้ำว่าเต็มเลยจิงๆ แม่งทุกบู๊ทเลย

 

แต่เราไม่ได้ตื่นตาตื่นใจกับดาราเท่าไหร่หรอกนะ...ยกเว้นที่ชอบจิงๆอ่ะ

แต่ที่เราชอบมักๆของงานนี้คือ...

ของที่พวกดาราเอามาขายกันน่ะซี่...

เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า ของจุ๊กจิ๊ก...มันช่างเก๋ไปกันซะหมด

แถมยังถูกด้วย..เหมือนเค้าจะทิ้งแล้ว..เอาๆๆ มาขายหน่อยก้อได้วะ

นี่ถ้าไม่ติดว่าไม่มีตังค์เนี่ยะ คง.....เพียบ

 

แต่นี่ขนาดไม่มีตังค์นะ...ยางได้

1. เสื้อบ้านอุ้ม มาลดราคาเหลือ 150 เอง อุอุ...

2. เสื้อของอ่ะไรซักอย่าง น่าร้ากกกมากๆ สีชมพูสดใส ลายเป็นรูปผู้หญิงผู้ชายจูงมือกัน 150 เหมียนกัน

3. แก้กาแฟของ Prop เอามาลดราคา เหลือ 150 อีกแล้ว

4. พวงกุญแจไหมพรม..ได้มา 5 อัน เป็นน้องหมีขาวอันนึง และก้อน้องหมี ใส่ชุดมะหงึของไอ้เอกอีกอันนึง อีก 3 เป็นรูปคนอ่ะ  อันละ 70 มั้ง จำมะได้แล้ว

 

บอกว่าของมือสองถูกๆ แต่สุดท้ายไม่ได้ซื้อมาเลยค่ะ เพราะคนเยอะมักๆอ่ะค่ะ

และก้อเกรงใจคนที่ไปด้วยอ่า...เด๋วจารำคาญ ^_^

 

จิงๆอยากได้กระเป๋ามากๆ สวยๆทั้งนั้นเลย แต่มันประมาณ 200 อ่ะ แล้วคนก้อเยอะมักๆเลยค่ะ

ไอ้ถูกๆ 40 ก้อมีอ่ะคะ แต่ ขี้เกียจคุ้ยอ่ะ มันวางกะพื้น...

 

 

อืมม...หนุกๆๆๆ

 

แล้วก้อได้เจอคนที่ชอบหลายคนเลย แอบถ่ายรูปเค้ามาด้วย

อย่าง ไอซ์ First Stage ชอบมากๆ (แต่เสียดายตอนเจอไอซ์ ดันมีอุบัติเหตุกับ ไผ่ซะก่อน เลยกร่อยๆ)

พี่อ้อม สุนิ (อันนี้ชอบในความกวนตีนเป็นการส่วนตัว) และอื่นๆอีกมากมาย

 

อย่างนึง ที่สังเกตุได้ในวันนี้ ว่าแม่ง ไอ้พวกดารานี่ มันจะมีรัศมี เปล่งออกมาเหนือชาวประชากรโลกของจริง

เดินอยู่ไกลๆ ไม่ได้สังเกตนี่ รับรู้ถึงรังสีออร่าที่แผ่ออกมา จนต้องหันไปมองเลยย ... วุ้ยยยย..ฉวยๆๆ

 

วันนี้ จริงๆงานเลิกเที่ยงคืน แต่กลับตั้งแต่ 6 โมงแล้วค่ะ

เพราะดันไปเห็นอุบัติเหตุ ที่เครื่องเล่นตกมาใส่ไผ่ First stage จังๆ เลยอ่ะ

เห็นเค้าแน่นิงไปเลย เลือดออกเต็มเลย...ใจเสียอ่ะ..

ไม่หนุกแล่ว...กลับเลยดีกว่า....อืมมม...อย่าให้เป็นอ่ะไรมากเลยนะ...สงสารเค้า มาทำงานแท้ๆ

วันนี้ไปคณะมาค่ะ...

หลังจากไม่ได้ไปมานานนน...ล่าสุดก้อ...

ไปงานเลี้ยงมุทิตาจิต ซึ่งก้อไปเกือบๆมึดแล้ว ไม่เห็นอ่ะไรเท่าไหร่

 

วันนี้ไปขอ Transript ตอนเที่ยงๆเลย..

แล้วก้อเลยไปแวะหม่ำข้าวที่โรงอาหาร'ถาปัด ของเราด้วย

 

คุณรู้กันไหมว่า..

1. โรงอาหารเรา เด๋วนี้มี ทีวีแล้วนะ เป็นจอแบน 21 นิ้วเลยหล่ะ หลายเครื่องด้วย

     (ห่า...ตอนกูอยู่ จำได้ว่าต้องแบกที่วีมาโรงอาหาร  เพื่อดูบอลกัน)

2. มีตู้ ATM แล้นน อยู่ข้างๆร้านบ้านเหลือง

    (ห่า...ตอนกูอยู่ ต้องเดินฝ่าดงหมา ไปกดที่วิศวะ)

3. น้องๆปี 5 หายไปไหนหมดเลย..ในสตูฯ หายหมด

    (สืบจากไอ้โอ๊ด มันบอกว่า เค้าให้ออกไป เพราะจะติดมิเตอร์ไฟ เค้าจะคิดค่าไฟ

     ห่า..คิดค่าไฟเด็กด้วย..ตอนปีเราอยู่ เปิดคอมจนแฮ้งค์กันไปข้างนึงเลย)

4. คณะ...หลังจากจบมา 2 ปี ก้อยังร้อนเหมือนเดิม

    (ห่า...ไหนบอกว่า ต้นไม้ที่มาปลูกโตไวไง..)

5. ร้าน BB เบทเตอร์เวย์ของเรา ได้เปลี่ยนเป็นปีศาจเขียวส้มแดง..เซเว่น ไปเรียบร้อยแล้ว

    (เสียดายหว่ะ...มินิมาร์ทคนไทยแท้ๆ)

6. ไอ้หงึก และ ไอ้เบค ยังสบายดีอยู่ ยังน้ำลายยืด และ นอนเป็นหมูอยู่เหมือนเดิม

7.  ถนนหน้าโรงอาหาร ห้ามจอดรถแล้วหว่ะ

    (ห่า...วันนี้เดินไปกินข้าว โครตไกลเลย ..ถนนตั้งกว้าง จะห้ามจอดทำป้าอ่ะไรวะ)

8. ที่ลาดกระบัง ร้านทำผมพี่ปอ เปลี่ยนเป็นร้าน "เด๋วสวย!"

   (555....ชื่อโดนใจหว่ะ)

9. ร้านไก่กรอบสุดอร่อยข้างแบงค์ ยังคนเยอะเหมือนเดิม ทำร้านใหม่ ไฮโซด้วย

   (ห่า...แต่เด๋วนี้ไก่จานละ 50 แล้วว่ะ)

10. ตอนนี้ที่คณะ มีงาน Exhibition อยู่ เด็กเต็มเลย..ฮี่ฮี่..ดีจิงๆ

11. พนักงานธุรการ เด๋วนี้เค้ากินข้าวกันตอน 11 โมงหว่ะ

    (เอ๊ะ..หรือเป็นปกติของมันวะ)

12.กลับไปคณะคราวนี้...ฉันยิ่งคิดถึงพวกแกหว่ะ ไอ้ห่าทั้งหลาย...ไปทะเลกันนะ

 

สืบเนื่องจากวันนี้ ได้ไปอ่าน Blog ของน้องเตยหอม

..

..น้องเตยโดนของค่ะ..

.

.

ปกติน้องเตยจะเป็นเด็กสาวที่มีมุมมองของตัวเอง

บรรยายสิ่งที่พบเจอ ด้วยมุมมองแบบเตย เตย

เราชอบเข้าไปอ่าน Blog ของน้องเตยมาก

เพราะเธอเขียนเก่ง เขียนสนุก น่ารักดี

.

.

แต่วันนี้ เข้าไปอ่านแล้ว..รู้สึกเศร้าจัง

เพราะน้องเตยเศร้า..

น้องเตยไปโดนของมา..โดนไรมาไม่อาจทราบได้

แต่...อ่านแล้วรับรู้ถึงจิตใจของเธอที่โดนกระทบกระเทือนจากอ่ะไรบางอย่าง..

.

.

แต่อ่านแล้วก้อรู้ว่าไม่พ้นเรื่องของหัวใจหรอก

...เฮ้อออ....

 

คุณผู้ชายขา...

รู้ไหมว่า การที่ผู้หญิงคนหนึ่ง จะรู้สึกกับผู้ชายคนหนึ่งได้

..ไม่ได้ง่ายๆเลย

คุณผู้ชายขา..

รู้ไหมว่า สิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ผู้หญิงคนนึงจะได้รับ

ก็คือการมาทำให้เธอรัก..แล้วจากเธอไป

คุณผู้ชายขา..

รู้ไหมว่า การที่ผู้หญิงคนนึงเลือกที่จะรักใคร มันช่างเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่

..และยากที่จะลบเลือน

 

หากคุณเป็นผู้ชาย...

จงคิดให้ดีๆ ที่จะเข้าไปหาผู้หญิงซักคน

เพราะความหลงเพียงชั่วครั้งชั่วคราวของคุณ..

..

..อาจทำให้ผู้หญิงคนนึง..ฝังใจรักคุณไปจนตาย

..

..

..แต่เราว่า น้องเตยเก่งกว่าเรา..

..คงเข้มแข็งได้เร็วกว่าเรา...สู้ สู้ น้องเตย

คุณได้ยินเพลงอ่ะไรกันไหมคะ..

ถ้าคุณยังไม่ได้เปิดลำโพง...เปิดดูนะคะ

 

"ขอดาว" แอบขโมยความซึ้งมาจาก Blog ของพี่เต้น

ตอนแรก อ่านความหมายก่อน..

 

ชอบมากๆเลย...รู้สึกว่า...

แต่งเก่งจังเลย..

 

พอฟังเพลงแล้ว..ก้อยิ่งชอบค่ะ

 

ขอตัวไปฟังก่อนนะคะ..

 

>>คู่มือการฟัง<<

 

ปล. สำหรับคนเพิ่งมาอ่าน คลิ๊กอันนี้ไปด้วยค่ะ

       http://www.doo-dd.com/music/play.php?id=2208

เป็นทำมะดา ของสรรกมลที่จะเขียน Blog วันล่ะหลายๆอัน

แหมม...ก้อคนเรา มันเจอเหตุการณ์อ่ะไรมาตั้งมายมายในชีวิตนี่นา

 

วันนี้ก้อเช่นกัน..เพราะว่าวันก่อนได้มีโอกาสได้ไป Fat Fest. อีกครั้งหนึ่ง

ที่บอกอีกครี้งหนึ่งเนี่ยะนะ ก็เพราะว่า นี่เป็นครั้งที่สองค่ะ ที่ไป

ตอนแรก ไม่รู้จักกับเค้าหรอก fat  อ่ะไรเนี่ย...

แต่คนที่คบอยู่ตอนนั้นมันชวนไป...เราก้อ เอาๆๆ ๆไปด้วยๆๆ

แต่พอตอนจะไปเข้าจิงๆหน่ะ เสือกเลิกกันซะกอ่น

fat fest ปีนั้น เลยเศร้าเคล้าน้ำตากันไป..

ปีที่แล้ว...ยางทำใจไปไม่ได้...

ปีนี้..วะฮู้..นับวันรอเลย

อ่าวว...เสือกเสียตังค์ด้วย..อ่ะอ่ะอ่ะ ก้อได้วะ

 

ไปถึงวันอาทิตย์ ตั้งใจไว้ว่าจะไปซื้อหนังสือทำมือ..เพลงทำเอง..และดู Friday

ปายถึงปึ๊บ..เดินเข้าไป..เจอพี่นพสะกัดดาวรุ่งก่อนเลย สอยซีดีพี่นพพร้อมลายเซ็นมา 1 อัน

แล้วก้อเจอประชากรโลกลาดกระบังมากมาย

ประหนึ่งว่า กูเดินอยู่หัวตะเข้ป่าวเนี่ยะ..ทั้งน้องเว้ง น้องใหม่ พี่โย น้องปอนด์

พี่ก้อย พี่ต้น พี่ดาว พี่ออม พี่โป้ง น้องก๊อง ไอ้เหียนัท โอ่ยย นี่ไม่ได้นับเพื่อนๆเราอีกนะเนี่ยะ

อ้ออ..มีน้องอร วงละอองฟองของไอ้เอกด้วย (น่ารักมักๆ เรายังแอบชอบ)

แต่..เอ้ยยยย...ใครร้องเพลงวะนั้น อ้วนๆ หมีๆ..

ชัดเลย...กร๊ดดดด...พี่บอยตรัยของเรา...

วิ่ง..กร๊ด..วิ่ง..กรี๊ด...ร้องได้ 4 เพลง...จบซะงั้น -_-"

แล้วก้อดูวงอื่นต่อ..crescendo..และจะรอดู thaita..ระหว่างนั้น

 

"เอ้!ตูนๆ บอยๆๆๆ" (เสียงมันซักตัว จำมะได้)

..กรี๊ดดด...พี่บอย ตรัย กลับคืนสู่สามัญ

มายืนอยู่ข้างหลังนี่เอง...

ว่าแล้วก้อลากกกกมือเพื่อนซักคนไปถ่ายรูป

แต่ปรากฎว่า..ดั้นนนเป็น นังโบ๋ เพื่อนHi-so แต่ Low-Tech ของฉัน

กดมะเป็น..กลายเป็นถ่ายวิดีโอซะงั้น!!.....

เอ้ยย!!...ไม่เป็นไร ..เอาใหม่ๆๆ

อ่ะ..อ่าว มีคนมาแทรกซะระ...

เออ...ช่างแม่ง ถ่ายมันซะยังงี้เลยระวะ...

..

..

..

รูปก้อเลยออกมาเป็นแบบนี้แล..ท่านผู้ชม..-_-"

 

 

 

ช่วงนี้งานที่ Office เย๊อะ เยอะ...

เยอะแบบนี้ปีนี้จะมีโบนัสอ๊ะป่าวน้า...

 

วันนี้ นั่งคิดนั่นคิดนี่ นี่มันจะปีใหม่แล้วนี่นา

ทุกปี เวลาถึงปีใหม่ เราจะคิดๆๆ ว่าอะไรบ้างน้าที่อยากจะเปลี่ยน

..หมายถึงนิสัย และ ความตั้งใจที่อยากจะทำอ่ะนะ..

 

นี้ก้อเหมือนกัน...

 

ปีหน้า..เราจะ..

 

1. สมัครสอบแอร์ซักที...ตั้งท่ามานาน จนอายุจะเกินแล้ว

    ลองหน่อยน่า จะได้รู้ว่าเป็นยังไง

2. พูดให้น้อยลง ฟังให้เยอะขึ้น**

3. ออกกำลังกายบ้าง ทุกวันนี้ไม่ได้ทำเลย เด๋วแก่ไปจะแย่**

4. เที่ยวให้น้อยลง

5. หัดกินผักให้อร่อยดูบ้าง..ถึงแม้มันจะเหม็น..ถึงแม้มันจะขม..ถึงแม้มันจะหยึยๆ..

    เอ้ยย..ไอ้ตูน..อร่อยโว้ยย...อร่อยย

6. กินแป๊ปซี่ให้น้อยลงอีก จนกระทั่งไม่กินเลย

7. เก็บตังค์เข้าบัญชีช่วยชาติของเราให้ได้ ห้ามถอนออกมาก่อน (เหมือนทุกที)

8. ล้างรถอาทิตย์ละครั้ง (ทุกวันนนี้ 2-3อาทิตย์ครั้ง) รถจะกลายเป็นสีครีมแล้ว

9. ใส่ใจคนที่ใส่ใจเรา...

10. ขี้น้อยใจน้อยลง ขี้งอนน้อยลง คิดมากน้อยลง ...เฮ้ออ ทุกปีเลยอันนี้

11. เลิกใจง่าย**

12. เลิกคิดถึงสิ่งที่ไม่ควรคิด และคิดถึงในสิ่งที่ควรคิด**

13. เผชิญหน้ากับหน้าหนาวได้แล้ว..2ปีแล้ว**

14. ตื่นเช้าขึ้นกว่าเดิมอีกนิด ทำอ่ะไรได้เยอะเลยนะ..********

15. ให้ของขวัญวันเกิด พ่อ แม่ ของขวัญวันพ่อ แม่...ไม่ต้องเขินๆๆ**

16. สนุกกับงาน ตั้งใจมากกว่านี้ เลิกขี้เกียจ เลิกเบื่อ ..

17. ใช้ตั้งค์ให้น้อยยยยย ลงให้มากๆ เก็บเงินไว้เพื่ออนาคต

18. นั่งสมาธิ ฝึกสมาธิ

19. ไปตัดผมสั้นจู๋..ไม่ต้องไปสนใจคำพูดใคร หัวมึงนะ..ไม่ตัดตอนนี้ จะไปเปรี้ยวตอนแก่หรือไง**

20. กล้าๆกว่านี้หน่อย...บ้าๆกว่านี้หน่อย...มั่นใจมากกว่านี้หน่อย

21. คิดก่อนพูดให้มากกว่านี้ อย่าปากหมาให้มากนัก***

22. สมัครอคาดามี่ (อันนี้เอาฮา...เอาสิมึง..)

23. ไม่มีแฟนก้อช่างแม่งแฟน..ไม่มีใครให้ดูหนังด้วย

       ก้อเก็บตังค์ไว้ไปดูคอนเสริทดีๆดีกว่า (บอย ตรัย มีเมื่อไหร่ ไม่พลาดแน่)

24. เลิกฟัง Hotwave ซะที แกอายุเกิน target Group เค้าแล้ว (ยกเว้นช่วงพี่โบคนนึง)

25. โทรศัพท์ให้น้อยลง เดือนละ 3000 นี่...มึงอดตายแน่**

26. ..........(โดนเซ็นเซอร์)

 

 

 

 

เพิ่งตัดคนๆนึงออกจากชีวิต

เพราะรู้สึกว่าเค้าจะเข้ามารบกวนความรู้สึกเรามากเกินไป..

ชักจะคิดถึงเรื่องของคนๆนี้เยอะเกินไปแล้ว

 

รำคาญตัวเอง...

 

ก็เป็นแค่คนๆนึง...

ที่เดินเข้ามา..

 

ผู้ชาย..

ทำไมเข้าใจยากแบบนี้นะ..

ทำไมไม่สามารถเดาใจได้เลย..

ทำไมคุณถึงสามารถทำอย่างนึง ทั้งๆที่รู้สึกอีกอย่างนึงได้..

ทำยังไงจะเห็นความรู้สึกแท้จริงของคุณได้นะ..

มีเครื่องมืออันไหน ที่ทำให้มองทะลุเห็นความรู้สึกคุณจริงๆได้บ้างไหม

ภาษา...เป็นเครื่องมือที่ร้ายกาจ ที่ปกปิดความรู้สึกแท้จริงของคนเรา..

 

ฉันรำคาญคุณ.. ที่ทำให้ฉันต้องนึกถึงเรื่องคุณบ่อยๆ

ฉันเบื่อคุณ..ที่ทำให้ฉํนโกรธเวลาคุณไม่โทรมา

ฉันโมโห...ใจตัวเอง ฉันไม่ชอบนิสัยคุณ แล้วคิดถึงคุณทำไม

ฉันเลยตัดใจ..ไม่อยากรับรู้เรื่องคุณอีกแล้ว

... เพราะชีวิตฉัน ไม่อยากให้ความสุขขึ้นอยู่กับคนอื่น

...หากคุณทำให้ชีวิตฉันต้องกังวลมากมายแบบนี้

...ขอไม่มีคุณแล้วกันนะ..

..

..

..

แต่รู้ไหม

..ตอนนี้ฉันคิดถึงคุณจัง..

 

 

อยู่ดีๆ ก็เกิดจะสงสัยขึ้นมา..

ตกลง เรารัก..หรือ..เราอยากเอาชนะกันแน่

 

เมื่อเวลาคนโดนทิ้ง..สิ่งที่รู้สึกก็คือ

...เป็นฝ่ายโดนกระทำ..

...เป็นคนที่แพ้..

...ไม่ยอม...

 

อยากได้คืนมา..ทั้งๆที่จริงๆแล้วไม่ได้ต้องการเท่าไหร่

..

..

..ก็แม่ง..ของๆกรูนี่หว่า..

..อยากอยู่กับเค้า...เพราะรัก..รึเปล่า

..

..เรารักเค้า โดยไม่ต้องมีเค้าอยู่ข้างๆ ได้ไหม

..เรารักเค้า โดยเค้าไม่รักเรา ได้ไหม

..เรารักเค้า โดยเค้าไม่ต้องการเรา ได้ไหม

..หรือ..เรารักเค้า โดยเค้าเกลียดเราได้ไหม

..

..

..ถ้าได้..เราก็คงรักเค้าจริงๆหล่ะมั้ง..

..

..

..สำหรับเรา...ได้หรือไม่ได้

.. ขอเก็บไว้คนเดียวแล้วกันนะ

..

..แล้วคุณล่ะ..ทำได้ไหม?