..ทำไม..

 

คนเรามักจะสับสนในตัวเองเสมอ..

เรา..ก้อสับสนในตัวเอง

หลายๆครั้ง..ที่รู้ทั้งรู้ว่าไม่ดี

ก้อยังจะแหย่ตีนเข้าไปทุกที

ยิ่งพยายามจะฝืน...ยิ่งพยายามจะแยงจะแหย่

ใจนึง..รู้สำนึกดี

ใจนึง..อยากแหกกฎความดีชั่วและธรรมชาติ

 

สับสน

 

เค้าบอกว่า สาวราศีเมถุนมักมี 2 ร่างอยู่เสมอ

มี 2 ฟาก 2 ฝั่ง โลเล อยู่เรื่อย..

ท่าจะจริง..

 

ปากด่า..ใจอ่อน

 

เฮ้ออ....

 

 

 

 

 

 

 

อ่ะริ๊กกริ๊กกริ๊วววว...

คริสสะมาสอีกแล้วค่ะ พี่น้องขา

เจ๊ระชอบชิง ชิ๊งงงง..

บรรยากาศสนุกสนาน บานตะไทของพี่ไทยเราเนี่ยะ

งานไหน ชาติไหน

กรูเอาด้วยตรอดดด....

 

กรูก้อคนไทคนนึงง

กรูก้อเอาด้วยยยยย...

 

ว่าแล้ว อีชั้นก้อเอาถุงเท้าไฮโซ

ที่ซื้อจากกรุงลอนด๊อน มาห้อยทีปลายตีน เอ้ย ปลายเตียง

หวังใจลึกๆว่าจะมีซานตาครอสหนุ่ม ตาน้ำข้าว ผมบรอนปาดเฉียง

เอาหัวใจมาใส่ให้ซะหน่อยย

 

กะ กริ๊ววววว......

 

ขอให้ม๊า

ขอให้มา...มึ๊งงงง

แม่จะทำซานต้าลืมไปแจกของขวัญเร้ยยย

คริ คริ...

 

อ่ะแหม่...คึกไปหน่อยวันนี้

พอดีได้คอมใหม่ไฮโซ

มีคอมเป็นของตัวเองเครื่องแรก

แต่ไม่ใช่เงินของตัวเอง...

น่านไง สาเหตุของฟามสุข

อะฮิ้ววว....

 

แถมไอ้ฮาร์ดดิสที่เคยว่าหาย

ก้อไม่หายอีกต่อไปแล้ววววว

 

 

ทำไมนะเหรอ...

 

ไม่บอก...อิอิ

เป็นความลับของทางราชการย่ะ..

 

อ่ะไรก้อดี ดี ดี

ไหงเรื่องฟามรักมันเงียบฉี่แบบนี้เล่า

ตอนแรกทำท่าจะรุ่งโรจน์โชดช่วงชัดชะวาน

ไปไปมามา...เงียบฉี่

ก้อเงี๋ยะหล่ะนะคะ

คนมันโง๊...

ไม่ชอบแทนที่จะเลี้ยงๆไว้ก่อน

ดั๊นนนน ....

เอา เอา....

เอาให้เหงากันเยี่ยวเร็ดไปเรยพี่น้องงง

 

ตอนนี้นับวันรอวันพุธ

จะได้ไปทะเล ทะเล๊ ทะเล

ไปตามหาซานต้า ตานำข้าวที่นั่นดีก่า..

 

อะกริ๊ กริ๊วววว..

 

 

 

 

กว่าจะได้ไปบินเหินฟ้า ไปสู่เมืองห้ามกินหมูเนี่ยะ

อีกตั้ง เดือนฟ่าๆ...

ตอนนี้ อีชั้นเลยเกิดอาการ..

เซ็งตูด..

 

พี่น้องเข้าใจกันมะคะ

มันแบบ...กระเหี้ยนกระหือรือจะเดินทางออกนอกประเทศแล้วอ่ะ

แล้วแบบ..

มันยังต้องมานั่งทำงาน งก งก งก...งก ชิงๆอ่า

มันเบื่อออออออออ ที่ซู๊ดดดดดดด..

เข้าใจมะคะ...

 

แบบว่า...ไม่มีรมทำงานอย่างแรง

 

ใบลาออกก้อยื่นไปแล้ว..

จะมาสั่งงานกันทำไมนักหนามากมาย

ไม่เห็นเหรอ..

กรูจาไปแล้ววววววว...

 

ก้อเลย...

อู้แม่งซะเลย...

อิอิ..

ไอ้โต๊ะทำงานเนี่ยะ ก้อยู่ในมุมลับของสังคมซะด้วย

เล่นเนต ท้างงงวัน..

Msn ท้างงงวัน

นั่ง list ของที่จะต้องไปโน่น

 

เออ..ใช่ๆๆ

พูดถึง list ของที่จะต้องไปที่โน่น

ทางโดฮา เค้าก้อส่ง packing lists มาให้อยู่นะ..อันที่ควรจาต้องเตรียมไป

อ่านกวาดๆดู...ก้ออืมๆๆ ...

 

Alarm clock

Towels

Hair Dryer

Underwear

swimming suit

Extra dubble bed Linens...

 

อืมม...

 

 

หา...

 

 

 

จะบ้าเหรอ!!

ผ้าปูที่นอนชะมะ

ชั้นแปลผิดป่าววะ

จะบ้าเหรอ!!

 

เอ้ยยยย

เมืองแขกมันไม่มีให้เหรอวะ

คือ...ได้ข่าวว่าห้องพักหรู

ไม่มีผ้าปูให้

ให้เอาแต่ผ้าปูให้ ไม่เห็นบอกให้เอาปลอกหมอนไปเลย

แล้วผ้าห่มหล่ะ...

งง เว้ย..

 

 

 

คือ...ก้อโวยวายไปงั้นหล่ะ

แค่งง เท่านั้นเอง...

ไม่รู้ว่า เราแปลถูกมั้ยอ่า..

ใครเก่งอังกิดบอกหน่อย

 

คือ ผ้าปูช่ะม๊ะ...

 

ชะมะอ่ะ...

 

 

 

 

 

 

เอ้ย

.

โมโหมาก

สุดๆเลยอ่ะ

 

ขอด่าหน่อยเหอะ

ไอ้ห่าพวกแซงซ้ายเนี่ยะ

เคยด่าไปแล้วทีนึง

 

แต่แม่งง..

 

นับมันแม่งจะเยอะขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ

ขอด่าอีกทีเหอะ

ใครไม่ชอบคำหยาบ ข้าม Blog นี้ไปเลยนะ

ขอโทด..

ทนไม่ไหวแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไอ้เหี้ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มึงจะรีบแซงคนอื่นไปเผาผีพ่อมึงรึไงวะ

ไม่มีจิดสำนึกในสมองมั่งรึไง

คนเค้าต่อแถวกันมา มึงจะมาแซงไปทำห่าอ่ะไรวะ

รถแม่งก้อติด ก้อต่อแถวกันไปดิ๊

มาทีหลัง มึงจะมาแซงได้ไงล่ะ...

ทุกคนรีบ มึงรีบ แล้วกูไม่รีบรึไง..

ที่ติดๆอยู่แล้ว แม่งก้อยิ่งติดมากขึ้นเพราะพวกมึงมาแทรกๆๆๆ นี่หล่ะ

พอกูไม่ให้มึงเข้า แม่งเสือกบีบแตรกูอีก

โหยยย.....เอาหน้าไปรองสับหมูได้เรยนะมึงอ่ะ...

 

 

สาดดดดดด....

 

 

เกลียดแม่งจริงๆ

 

 

ห่า...

 

 

เห็นแก่ตัว..

 

 

 

สาดดดดดดดดดดด......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I was upset..on yesterday

because of......friends

 

 

 

Today..

Im upset again..

because of..... someone look like friend.

 

 

 

 

so blue...

 

 

 

 

 

 

Im ready to go...

absolutly ready..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Not angry...but I just upset

 

 

 

 

วันนี้ไป sign contract มาค่ะ

เป็นครั้งแรกทีได้เจอะเจอเพื่อนร่วมรุ่นอ่ะนะ

เคยเจอแบบเต็มๆ ร่วมชะตากรรมกันมาก้อมีแต่นังนู๋เตย

ส่วนคนอื่นๆส่วนใหญ่จะโทรศัพท์อ่า..

 

วันนี้ เค้านัด 10.30

นังตูนนี่...มะวานไปแดกเหล้า

-_-"

 

 

ผล..

ก๊ะคือตื่นสายโด่ง

10 โมงยังอยู่เอกมัยอยู่เลย..

จอดแม่งใน TOA แล้วซิ่งมอไซด์

 

"พี่...นู๋รีบ"

"ได้เลยน้อง..จับดีๆระกัน"

 

ซวยไม๊ระ

เอาซะหัวเปิงเลย...

แต่ก้อ...10 นาทีเองอ่า เอกมัย ถึง อโศก

สุดยอดดอ่า

 

ไปถึงบนห้อง เพื่อนๆก้อมานั่งกันสวยงามอยู่แล้ว

มีคนเกาหลีหลุดมา 1 คน

ชาย 1 คน

นอกนั้นอีก 9 เป็นสาวๆ

หน้าตาหน้ารัก สวยงามกันหมดอ่า..

 

เซ็นสัญญสเสร็จ ก้อชวนๆเพื่อนๆไปกินข้าวกัน

รวมตัวกันมาได้ 5

มีเตย ตูน น้อง แอน และเอผู้ชายคนเดียวของเราก้อมากะเค้าด้วย

ไปกินกันที่เกรย์ฮาวอ่า...

จากนนั้นก้อไปต่อกันอีก...กินเค้กค้าบบบที่Coffee bean

หนุกหนานๆๆ

เพื่อนๆน่ารักดี...

 

แต่เราว่าเราได้แก๊งค์แล้วหล่ะ

เหอ เหอ...

 

ทุกคนได้ไปวันที่ 10 กุมภาพร้อมกัน..

ดี ดี...อุ อุ

จะได้มีเพื่อน...

 

เอาหล่ะ เซ็นสัญญาไประ

 

เป็นแอร์ จิงๆแล้วสิเนี่ยะเรา...

 

 

 

 

 

 

 

.

.

ฤาจะฝัน..

 

 

ช่วงนี้..

ในหนึ่งวันของเรา ยุ๊ง ยุ่ง ยุ่ง

อยากจะรีบเคลียงานให้มันหมดๆไป

ตอนเราไป พี่แก้วจะได้ไม่วุ่นมาก.

แต่ไหง ไอ้งานเนี่ยะ...เคลียแล้วมันก้อมา..เคลียแล้วมันก้อมา

เฮ้ยยยย ขอกรูว่างมั่งจิ...สาดดดด

 

นั่ง up space ใน office แม่งซะเลย..

 

เออใช่..

มะวานคุยกะพี่คูน

แล้วกอ้ได้รู้ว่า คุณพี่คูนเข้ามาดู น้อง space เราอยู่บ้าง

....

เอิ๊ก เอิ๊ก....เขินเลยอ่า

..

..

ฮัลโหลๆๆ พี่คูน...กิ๊ว กิ๊ว

..

..

 

คือรู้ก้อรู้ว่า ว่าอีนังน้องเปสของเรามันเปิดสู่สาธาณชน

แต่ เวลามีใครที่ไม่ได้เม้นท์มาให้เห็น บอกว่าเข้ามาเนี่ยะ

มันก้อ...

...

...

เขินๆหง่ะ

.

.

 

ก้อแม่ง...ในนี้มันมีความบ้าบอคอแตก

ความจิตตก ความอาร์ทแดก ของขึ้น

และอ่ะไรก้อตาม..

ที่เราเจอมาในวันๆๆนั้น

และเราก้อไม่เคยคิดจะลบ blog ใดๆออก

เพราะเวลามาอ่านอีกทีมะไหร่

เราจะระลึกขึ้นมาได้ ว่า...เอ่อ...กรูเคยบ้าได้ขนาดนี้เลยเน้อะ...

 

 

แล้วก้อ

อ่ะนะ..

 

 

 

ไม่เขียนดีก่า

 

 

เหอะ เหอะ...

เด๋วคนรู้หมด

 

คริ คริ...

 

 

You want to stay with me in the morning 

You only hold me when I sleep, 

I was meant to tread the water 

Now I've gotten in too deep, 

For every piece of me that wants you 

Another piece backs away. 

'Cause you give me something 

That makes me scared, alright, 

This could be nothing 

But I'm willing to give it a try, 

Please give me something 

'Cause someday I might know my heart. 

You already waited up for hours 

Just to spend a little time alone with me, 

And I can say I've never bought you flowers 

I can't work out what the mean, 

I never thought that I'd love someone, 

That was someone else's dream. 

Cause you give me something 

That makes me scared, alright, 

This could be nothing 

But I'm willing to give it a try, 

Please give me something, 

'Cause someday I might call you from my heart, 

But it might me a second too late, 

And the words I could never say 

Gonna come out anyway. 

'Cause you give me something 

That makes me scared, alright, 

This could be nothing 

But I'm willing to give it a try, 

Please give me something, 

'Cause you give me something 

That makes me scared, alright, 

This could be nothing 

But I'm willing to give it a try, 

Please give me something 

'Cause someday I might know my heart. 

Know my heart, know my heart, know my heart

 

 

เพื่อนๆจ๋า...

หลายคนคงรู้แล้ว..

 

 

 

หลังจากหาตัวเองเจอแล้ว..

ก้อจะเดินตามฝันหล่ะ

 

 

โดนว่ามาก้อเยอะ..

โดนค่อนขอดมาก้อมาก..

แต่ของแบบนี้ มันไม่ได้เข้าใจกันได้ง่ายๆ

คำว่า...ใจรัก...หลายๆคนคงรู้จักแต่ไม่เข้าใจ

วันนี้เราตัดสินใจ

เดินฝ่าคำพูดสบประมาท...ไปตามฝันที่เราอยากทำ

งานนี้อาจจะไม่ได้ใช้สมองเท่าสถาปนิก หรือ กราฟฟิกดีไซน์

แต่หากเคยลองมาทำจริงๆ...จะรู้

ว่าสมองไม่เคยได้หยุดนิ่งที่เดียวหล่ะ...

ไม่ใช่ด้านศิลปะทางการวาดรูป หรื อออกแบบ

แต่เป็นศิลปะในการพูด และ การแสดงออก...

 

 

เหนือสิ่งอื่นใด...

เรามีความสุขมากมาย..

เวลาได้ทำอ่ะไรให้คนอื่นๆ...

เค้าคนนั้นไม่ใช่พ่อแม่...คนรัก..เพื่อน หรือ กิ๊ก

คนคนนั้นเป็นใครก้อไม่รู้...หัวแดง หัวดำ..

แต่...

..เค้ายิ้ม

..เค้ามีความสุข

จากการช่วยเหลือ หรือ บริการของเรา

เค้าประทับใจจากรอยยิ้มและน้ำใจที่เราทำให้อย่างจริงใจ

..

..เรามีความสุข

 

 

คนที่ไม่ชอบงานแบบนี้จริงๆ

..คงไม่เข้าใจหรอก..

เหมือนที่หลายๆคนไม่เข้าใจ

ว่าอุตส่าห์เรียนถาปัตย์มา ตั้ง 5 ปี...ทำไมไปเป็นแอร์

 

 

เราไม่สนว่างานที่เราทำ...จะคืออ่ะไร

แต่...

 

 

เราแค่อยากทำในสิ่งที่มีความสุข

ทำในงานที่ไม่ต้องคอยดูเวลาเลิกงาน

 

 

แล้วเราว่าเราเจอแล้ว...

 

 

 

 

 

 

เราจะได้บินแล้วนะคะ..

 

 

 

 

ปลายเดือนหน้า...

เราจะไปแล้วนะ (อีกแล้ว)

 

 

 

^ ^

 

 

 

 

ตั้งปณิธานอย่างแน่แน่ว..

ว่าวันพ่อปีนี้ จาพาสองตายายแกไปเที่ยว..

มะเคยไปเรยนิ ตั้งแต่เปิดอ่ะ..

ว่าแล้วก้อโทรนัดบรรดาพี่ๆบังเกิดเกล้าทั้งหลาย

ปะ...พาพ่อกะแม่ไปพารากอนกัน...

 

ไอ้เราก้อว่าจาพาเค้านั่งรถไฟฟ้า..

จาได้ขึ้นรถไฟฟ้ากันด้วย หนุกหนุก

แต่ไปไปมามา พระบิดาก้อลั่นวาจาว่าชั้นจะขับรถ (เรา) ไป..

เอา...เอาไงก้อเอา

 

สุดท้ายได้ที่ว่าจะพาพ่อไปอ่ะ...

เรานั่งหลับอยู่ข้างหลัง...

ส่วนพ่อก้อขับรถไป...เหอ เหอ

ตื่นมาอีกที...อ่าว ถึงแล้วเหรอ...

 

จอดรถปั๊บ..ก้อนัดเจอกะพี่เต้ง(พี่ชายคนโต)

แล้วก้อเดิน วน วน วน..หาที่นั่งกินในพารากอน

แต่แม่เจ้า..คนแม่ง คิดเหมือนเรากันหมด

ต่างก้อพาพ่อแม่มาเที่ยวกัน...ร้านกิ่งกัลปพฤกษ์ คนเต็ม ล้น ปรี่เชียว..

คนเยอะมากกกกกกก.....

ตาลายไปหมดเลย...เราหน่ะ เดินกะแม่...

หลงทางกันประมาณ 10 หนได้ หลงแล้วหาไม่เจอด้วยย ก้อมันเหลืองไปหมดเลยอ่า..

 

ตกลง..

พ่อลั่นวาจาอีกครั้ง

ชั้นกะไปกินโคคา ที่สยามสแควร์..

เอ่า...

แล้วจามาพารากอนทำไมเนี่ยะ..

คราวที่แล้วรับปริญญาพี่เต้งก้อโคคา

พาย่ามาเที่ยวคราวที่แล้วก้อโคคา..

ทำไมต้องโคคา..

ถามไปถามมาได้ความว่า..

พี่โคคาแกเป็นร้านไฮโซเก่าแก่..ตั้งแต่สมัยพ่อเรียนอยูวิดวะ จุฬาโน่น

แบบว่า กลับมาทีไร ก้อเหมือนได้มาหาเพื่อนเก่า..

อ้อ...

ไม่บอกแต่แรก จะได้ไปจอดรถไว้คณะพี่เต้งแล้วเดินมา

ใกล้กว่าตั้งแยะ...

 

เอาๆ สรุปสุดท้าย โคคา ก้อโคคา..

 

กินๆ จุ่มๆ ลวกๆ

มะอิ่มเท่าไหร่..ส่วนใหญ่จะขำ

เล่ากันเรื่องตอนเด็กๆเนี่ยะ กี่ทีก้อขำ..

..เราฉี่รดที่นอนที่โรงเรียน คุณครูจะให้ไปล้างตัว

บอกไม่ต้องหรอกค่ะ พ่อหนูบอกว่าไม่ต้องล้างหรอกเย็นดี...-_-"

..พี่เต้งโดนครูอนุบาลพี่ต้องเรียกไปถามทุกเช้า

ว่าน้องทำการบ้านเองรึเปล่า...-_-"

..อีต้องผู้แย่งขนมน้อง รวมไปถึงไถตังค์ ตอนเราอยุ่อนุบาล1 มาไถวันละบาททุกวันเลย..-_-"

..ความตอแหลตอนเด็กๆของเรา...คุณพ่อขา คุณแม่ขา พี่แกล้งหนูค่ะ...-_-"

..พี่เต้งแกล้งอำน้อง ว่านั่งอึแล้วจะมีผีมาล้วงก้น...-_-"

..ถากถางกันทุกที ว่ามีน้องสาวอยู่คนเดียว ทำไมไม่สวยเหมือนชาวบ้านเค้า

และทำไม ไม่ทีดั้งเหมือนคนอื่น...(น้องชั้นก้อสวยนะ สวยแบบแบนๆ)

..สนุกสนานกะการล้อแม่ว่า จมูกบาน 555+ เลวจิงๆไอ้ลูกพวกนี้

 

หนุก หนุก หนุก...อีพี่น้องพวกนี้ รวมตัวกันทีไร แม่โดนอำเละ

 

ซัก 3 โมงก้อกลับบ้าน...

 

อุอุ...ให้ดอกพุทธรักษาพ่อไปด้วย..^ ^

เปิดกล่องมาป๊าบบ กะลังจะแกะให้พ่อติดเสื้อ

อุ้ย....กลีบหลุด...

พังคามือซะตั้งแต่แรกเลย..

พ่อบอกว่า...ดู รู้เลยว่าซื้อมาถูก

-_-"

 

 

 

 

 

 

สุดท้าย...ตกลงมาพารากอนเพื่อจอดรถอ่ะ คราวนี้...

 

 

"ตูน เนี่ยะแม่ไปเดินตลาดนัดสัมมากรมานะ

ชุดแซคสวยม๊ากกกกก เป็นโบผูกตรงเอวอ่ะ

สวยมากๆๆ ไปดูมั้ยลูก ไม่รู้จะซื้อตัวไหนให้ดี"

 

"มะเอาอ่ะแม่ ตัวเก่าใส่ไป 2 ทีเอง ยังไม่เก่าด้วย"

(จริงๆขี้เกียจตื่นอ่ะ ต้องตื่นเช้าอ่ะดิ)

 

"ไปเหอะ เด๋วตื่นซัก 10 โมงก้อได้ ไปนะ ไปนะ"

 

"หงึ......มะอาววว อยากตื่นสายยย"

 

(แม่เงียบไป แต่มีแววตาเจ้าเล่ห์ ปรากฎให้เห็น)

 

 

 

วันนี้..

10 โมงเป๊ะ..

 

"ตู๊นนนนนน...ตื่นยางงงงงงงงง

ตื่นมากินยา ปวดท้องเมนส์ไม่ใช่เหรอออออ"

 

"หงืมมม....ม ม"

 

อีก 5 นาทีถัดมา

โทรศัพท์อีชั้นดัง..

..mom..

แน่ะ...โทรมาปลุกอีก

ไม่รับดีก่าวุ้ย อยากนอนอ่าห์...

 

ดังอีกแระ...แน่ะ มีซ้ำ มีซ้ำ

 

"ฮา โหลลลล..ล -_-"

"ตื่นยางงงงงลูกกกกก"

 

"หงิงงงง...........ง"

ว่าแล้วก้อนอนต่อ...

 

อีก 5 นาทีถัดมา

โทรศัพท์ดังอีกกกกกก!!!

 "โหลลลลลลล...ล"

 

"ยางไม่ตื่นอีกเหรอออ ลูก"

 

"หง่ะ....ทามมายต้องตื่นนอ่า"

 

"อ่าววว ไปตลาดนัดกานนน แล้วก้อไปกินข้าวกะย่าด้วยไง"

 

.

.

อ่าวว...ตกลงมะวานชั้นบอกจะไปรึนี่

.

.

11 โมงก่า..

อีตูนย้ายตูดลงมาจากห้องบรรทม..

แต่งตัว เรียบร้อยแล้วด้วย

แม่น้า แม่น้า แม่...ไปก้อไปวะ

 

เอาไอ้อ้วนไปตัดขน..

แล้วก้อไปถึงตลาดจนได้..

โชคดีได้ที่จอดรถใกล้ด้วยน้า

ของสวยๆเสื้อผ้าดีๆเยอะมากๆๆๆๆ

แต่มัน......ง่วงอ่ะ

ไม่มี รมณ์ซื้อเลยยย...ทั้งๆที่มีนายทุนมาจ่ายตังค์ให้นะเนี่ยะ

แล้วไอ้ร้านที่แม่อยากให้มาดูนักหนา

ก้อเจือกไม่มาขายวันนี้..

กรู.....

ตกลง..

ได้ข้าวเหนียวหมูทอด กะ ขนุน 3 ขีด กลับมาแทะเล่นอ่ะ...

เหอ..เหอ..

 

แต่ก้อดีเหมียนกันนะเนี่ยะ.

ตื่นสายแล้วก้อปวดหัว..

ถึงรู้ก้อรู้ แต่พอถึงเวลาหัวมันถึงหมอนไปแล้ว

ถอดขึ้นมาได้ง่ายๆซะเมื่อไหร่เล่า

กิตติศัพท์เรา...ใครๆก้อรู้

อุอุ...

 

ต้องอย่างงี้..

ให้มันรู้ซะมั่ง

ไม่เสียแรงเป็นแม่เรามาตั้ง 26 ปี

เทคนิคการปลุกแพรวพราวซะมะระฮ่า..

อิ อิ...

 

^_^

 

"

 

อยู่ๆก้อนึกอยากจะเป็นคนดีขึ้นมาระหล่ะ

หลังจากสำมะเลเทเมา อย่างที่รู้ๆกันช่ายม๊า

อยู่ๆก้อเบื่อระหล่ะ..

 

ไม่อยากเที่ยวแล้วอ่ะ..

ไอ้ไปตึ้ง ตึง อ่ะ ... มันเบื่อหว่ะ

รู้สึกว่า มันเริ่มจะเน่าเกินไปแล้วอ่ะที่แบบนั้นอ่ะ

ไปมากๆก้อเกลือกกลั้วไงไม่รู้หว่ะ..

ไม่ใช่ว่าจะสูงส่งหรอกนะ..

แค่ไม่อยากต่ำลงไปกว่านี้เท่านั้นเอง..

 

รึเมรีจะกลับใจ..

เหอ เหอ..

อยากกลับบ้าน มาดูละครกะแม่อ่ะ..

อยากเก็บเงินซื้อบ้านใหม่ให้พ่อแม่ด้วย

ที่อยากป็นแอร์เนี่ยะ.. เพราะเรื่องนี้เป็นสำมะคัญ

จะเป็นคนดีเอาโล่ป่าววะเนี่ยะ..เหอ เหอ

 

ไปอยู่ไกลบ้านนานแล้วเงี๊ยะหล่ะเน้อ..

ช่วงนี้ ชวนไปไหนแล้วมะค่อยไปมะใช่ไรอื่นเน้อ

มันคงอิ่มตัวแล้วอ่ะมั้ง..

ประกอบกับเกิดเรื่องอ่ะไรบางอย่างแย่ๆ..

ประสบการณ์ตอนไปเที่ยวครั้งหลังสุดมันสอนอ่ะดิ

เป็นโจรกลับใจซะเลยยยยย

 

อ่ะ...แต่ถ้ากะเพิ่อนลาดกระบังเนี่ยะ

ปายยนะ... ไม่มีไรหนุกกว่าการได้ดูพวกแม่งสดตอนเมาแล้ววววว

ว่าแล้วพรุ่งนี้ก้อกลับคณะซะเลยดีก่า

ไปดูละครเวทีที่ไอ้หงวนเล่นซะหน่อย

ไอ้เอกอุตส่าห์บินกลับมากะเจ้า...ไปแจมๆๆ

เสร้จแล้วแว่วๆว่าจะไปกินข้าวต่อ...ไปกินร้านพันท์เหอะ

อยากกินไส้กรอกปลาทอดดดดดด....

 

ช่วงนี้ก้อประสาท นั่งดูเวป Thaicabincrew ทั้งวัน

update ข่าวอะจิ...เผื่อเค้าโทรมาเรียกแล้วของเราไม่มี

จะได้เตรียมซับน้ำตากันไป..

 

วันนี้ up แบบเนิบๆ...

ก้อคนมันเนิบ ช่วงนี้..

เรื่อยๆ เนิบๆ แต่ก้อมีความสุขดีนะ

นั่งรอ e-mail ของไอ้ลิงก้อมีฟามสุขไปอีกแบบ

ไอ้ลิงจามาเมืองไทยแล้วน้า...แต่คงอีกนานนน

ก้อยางดีก่ามะได้เจอกันเลย ตอนกลับมาก้อไม่ได้เจอกันก่อน

แอบเศร้าๆๆ....

ไอ้ลิงบอกว่าจะไปดูราคาตั๋วมากรุงเทพ..

เอา เอา...ขอให้มาระกัน เด๋วเจ๊พาเที่ยววววว

เฮ้ออ...แอบคิดถึงมันเหมือนกันนะเนี่ยะ

พอ พอ พอ...

เงี๊ยะหล่ะ...เพ้อสุดๆ

เมนส์มาก้อเงี๊ยะ เด๋วอีก 2-3วันคงดีขึ้น

 

ปล. วันนี้ดูถ่ายทอดสดสวนสนามทหารรักษาการ

เห็นในหลวงและราชินี หง่ะ....อยากไปเฝ้าอ่ะ

พอจบมีสารคดี มิวสิคเกี่ยวกะในหลวง เพลงที่พี่เบริดร้อง

ร้องไห้ซะงั้น....เป็นไรมากป่ะเนี่ยะ ชั้น...

วันที่ 5 ธันวานี้ อยากไปมั่กๆ ใครอยากไปมั่งมั้ยอ่ะ

ไปถวายพระพรกานนนน...