Sankamon's profile❉ CartoonninOPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    December 23

    ...

     
     
    เสียใจ sad
    ร้องไห้ crying
    หยุดคิดไม่ได้ can't stop thinking
    นอนไม่หลับ trouble sleeping
    ฝันร้าย nightmare
    ไม่อยากกิน dont wanna eat anything
    ไม่อยากบิน dont wanna work
    ร้องไห้ crying
    กระดาษทิชชู่ Tissue paper
    คิดถึง i miss u
    น้ำตา tear
    นอนกับความเหงา*โรส sad song
    อยู่เพื่อใคร*ดัง sad song
    สับสน confuse
    ลบ all message Delete all message
    ร้องไห้ crying
    หยิบมือถือ hold the phone
    คิดถึง i miss u
    กด.. press
    ลบ.. delete
    กด.. press
    วาง leave it
    โทร call him
    เสียใจ sad
    เกลียด hate
    ร้องไห้ crying
    เปลี่ยน wallpaper. change wallpaper 
    เปลี่ยน display chage display photo
    นอนนิ่งเป็นผัก lay down like dead
    คิดถึง i miss u
    ร้องไห้ crying
    โทรหาเพื่อน calling freinds
    คิด think..
    มวนท้อง uncomfortable
    หมอนเปียก  pillow become wet
    ตาบวม  swelled eyes
    น้ำหนักลด loose weight
    ร้องไห้ crying
    นั่งเหม่อ absent-mind
    คิดถึง i miss u
    โดนเพื่อนด่า agrument wit friend
    แดกเหล้า drunk
    อ้วก throw up
    หลับ sleep
    ฝันถึง dream to u
    ตื่น wake up
    ร้องไห้ crying
    ร้อนในขึ้น apthous ulcer
    ปวดหัว headage
    คิดถึง i miss u
    ส่งเมสเสจ send message
    ร้องไห้ crying
    นอน sleeping
    ภาพวนในหัว review all memories
    ร้องไห้.. crying
     
     
    .
    .
    .
    .
     
     
     
     
     
     เหมือนหนังที่แล่นซ้ำๆ like play the same movie again and again.
     
     
     
     
     
     
     
     
    แล้วมันจะผ่านไป.. I know  it's gonna pass
    จะผ่านไป.. it's gonna pass
    พรุ่งนี้...จะมาถึง  tomorrow is coming
    แต่... but..
     
     
     
     
     
     
     
    มะไหร่จะผ่านไปได้ซักที.. when..
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    จะไม่ไหวแล้วนะ.. Im nearly to can't stand anymore..
     
     
     
    December 22

    ..The last LOVE..


    I  thought Im not gonna love anyone anymore..
    i will not pay attendtion in someone...
    I will not give him a whole of my life to any guy..
    because i was hurt... and hurt more than i can stand if it's gonna happen again
     
    But when i saw u..
    when u came to my life..
    wotever u did to me..
    wotever u said to me..
    makes me alive again..
    U make me believe in LOVE again..
    I havnt feel like this for a long time..
    like i can do wotever for u...
    Im so happy to be with u in every second..
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    I LOVE U..
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    and now..
    U told me..U have to leave me..
    U who change my life...
    U who r my world..who r my everything
    U gonna leave me...
    now my life is U...
    without u...I have nothing..
     
    im die..
    im die from today..
    no me...anymore
     
     
     
     
    U r the one who take my life away..
     
     
     
     
     
     
     
    DSC00373DSC00376DSC003781DSC00377DSC00399
     
     
     
     
     
     
    December 14

    หายตัว..

    ไม่ได้อัพเสปสมานานมากกกกกก
    เนื่องจากเกิดเหตุมากมายขึ้นใยช่วงเวลาที่ผ่านมา
    ไม่ได้อยู่บ้านเลย..
    แทบจะไม่ได้แตะเนตเลย...
    บวกกะไม่มี รม จะอัพ..
     
    ไม่เข้าใจโลกนี้ในบางที
    เรา always ทำดี และ ดีกะทุกคน
    แต่บางทีสิ่งที่ได้รับกลับมา มันก้อ...ใจร้ายเน๊อะ
    แต่ก้อยังจะทำดีต่อไป..
    อยากให้มีแต่คนรัก ไม่มีใครเกลียด..
    ขนาดทำดีแล้ว..ยังมีคนมาว่าเราลับหลังอีกแหน่ะ..
    เลวร้ายจิงๆ..
     
    ม่ายเป็งไร..
    คนรัก คนรู้จักยังมีอีกเยอะแยะ
    คนไหนรักเราจิงก้อมาถามเราเองหล่ะว่าจิงอ๊ะป่าว..
    ขำๆๆ
    (หลังจากนอยกะมันมาแล้ว อิอิ)
     
    เอาเว้ย....
    หายไปนานเนี่ย..
    ไม่ได้อัพเลย ว่าไปพม่า วอชิงตัน และเมทดริดมาด้วยนะ
    วอชิงตัน...
    ไปถึงดึกๆ...เดินไปซุปเปอร์กะพี่นัท กะปอและกะเจ๊นุช
    หนาวขี้หดมากกกกกกกก....
    (พี่นัดบอกหนาวจิ๋มหด...555)
    พอเช้าเปิดม่านดู....กรี๊ดดดดดดดดดเลย
    ขาวโพลนเลย..
    เข้าใจอารมณ์เด็กในหนังเลย..แบบว่า มันสวยอ่ะ
    อยากลงไป (ถ่ายรูป) เล่น
    ก้อแหม่...เห็นบ่อยเลยนิ หิมะอ่ะ
    ตอนอยู่อังกิด แม่งก้อตกแบบเป็นปอยๆ ไม่มาเป็นพรมขาวโพลนแบบนี้
    อีบ้านนอกสามคนก้อเลยลงไปถ่ายรูปกะหิมะกันใหญ่..อิอิ
    แล้วก้อไปช๊อปปิ้ง
    กุช๊อปกระจุย ซื้อของขวัญให้แม่ ให้ย่า ให้คนนั้นคนนี้..
    หมดตูด...
    หึหึ
    ไฟล์วอชิงตันเป็นอ่ะไรที่รู้กันว่า 14 ชม.
    ต้องนอนบนเครื่องด้วย...เราแบบว่า เอ้ย จะหลับป่าววะ กัวไม่หลับ
    ที่ไหนได้...กุ ครอกเลย...ตื่นคนสุดท้ายตรอดด้วย
    คือ ต้องมีคนมาปลุกด้วยนะ...อายจัง อิอิ
     
    เมดริด...
    ก่อนไปไม่ได้ตื่นเต้นอ่ะไรมากมายเลย
    แค่ดีใจเพราะไฟล์นี้ค่านอนค้างได้สี่พันกว่าบาท
    แต่ไปถึงเมืองเค้า...โอ้ย น่ารักจิงๆ
    อารมณ์ สเปนอ่ะ เมืองเจริญในอดีตพวกนี้ เค้าจะมีเมืองที่สวยงามอบอุ่นมาก
    ตึกรามบ้านช่องจะออกแนวแอนทีก มองไปทางไหนก้อนึกถึงในหนังเก่าๆ
    บวกกับช่วงนี้ใกล้คริสมาสต์ เค้าก้อประดับตกแต่งไฟกันเรียบร้อยแล้ว
    สวยมากมาย...
    อากาศหนาวแบบว่า ผิวๆไปเลยถ้าเที่ยวกะวอชิงตัน
    ได้อยู่ที่นี่สองคืน...หนึ่งวันเต็ม
    เลยออกไปเริงระบำ ดูเมืองแดกเหล้ากะสาวอินเดีย
    ไปเยี่ยมสนามเรียล เมทดลิดมา...ขนาดเราไม่บ้าบอลยังขนลุก
    ในความอลังการของสนามและทีม..
    ไปพิพิธภัณฑ์ prado และก้อได้มีโอกาสเจอ Rob ที่นี่
    Rob เป็นคุณสถาปนิกซึ่งมาเดินทางรอบสเปนคนเดียว
    แล้วก้อบังเอิญมาเจอกะอีสาวหน้าโง่หลงทาง หลงแผนที่ หลงทิศกัน
    Rob เลยมาช่วยอ่านแผนที่และพาสาวหน้าโง่ไปยังที่หมาย
    จับพลัดจับผลู เลยเข้ามาพาอีสาวหน้าโง่ เดินดูพิพิธภัณฑ์แบบคนดูเป็นกันด้วย
    เคาอุตส่าห์วิ่งไปซื้อหนังสือที่บอกว่าแต่ละภาพมีความหมายอ่ะไรซ่อนอยู่
    แล้วก้ออ่านให้ฟัง ประหนึ่งว่าเป็นไกด์..
    แต่ด้วยความที่อีสาวไทยโง่จัด....ห่า ศัพท์ที่แม่งบรรยายสวยหรูมากกก กุไม่เข้าใจ
    พ่อ Rob ก้อเลยต้องเป็นล่าม แปลอังกิด เป็นอังกิดให้กุฟังอีกที
    -__-"
    ความซวยของคุณ Rob ไม่หมดเพียงเท่านั้น..
    หลังจากดูภาพวาดเส็ด...
    ยังต้องพาสาวหน้าโง่ทั่งสอง ไปนั่งกินกาแฟ..
    และด้วยความที่กุและอีสาวอินเดียไม่รู้หำอ่ะไรเลยเกี่ยวกะสเปน
    แพลนว่าจะไปกินบุฟเฟ่อาหารฝรั่งกันน...เอาคุ้ม
    พ่อ Rob ฟังแล้ว ทนไม่ได้...
    บอกว่า นี่หล่อนนน มาถึงนี่ยังจะมาเสือกกระเดือกอาหารพวกนั้นทำไม
    ไปกินอาหารพื้นถิ่นสิยะ..
    ก้อเลยลากกกก พวกเราไปกินอาหารสเปนกัน
    เป็นน้องปลาหมึกชุปแป้งทอด ยัดไว้ในขนมปังแบฮอดดอก..
    ถ้าจำไม่ผิดจะเรียกว่า คาลาเมล่า...
    จากนั้นก้อพาไปกินขนมท้องถิ่น...อีกเหมือนกัน
    เป็นคุณแป้งเส้นหนุบหนับทอด จิ้มกะช๊อกโกแล๊ตร้อนที่ร้านชื่อดัง
    เรียกว่า Chocolate con Chorros ถ้าจำไม่ผิดอีกเหมือนกัน...555
    ตบท้ายด้วยการพาไปนั่งกินค๊อกเทลพื้นถิ่น (อีกแล้ว)
    ชื่อ ซังกรีย่า อันผสมไปด้วย ไวน์แดงกะเลมอนเนต
    กุก้อมาววววว...เพราะกินแล้วเนิบมาก
    รู้ตัวว่าเมาตอนกลับถึงโรงแรม..เพราะหัวหมุนติ้วๆๆๆ
    แล้วก้อคึกมากกกกกกก...
     
    Poor พ่อ Rob นอกจากเมิงจะต้องพาสาวหน้าโง่เที่ยว
    ยังต้องจ่ายค่ากินขนมให้พวกเราด้วยเพราะเงินสดหมดกัน
    555
     
    กลับจากเมทดริดแล้วรู้สึกดี
    รู้สึกว่าโลกนี้ยังสวยงาม และ คนดีๆก้อหาได้ไม่ยาก
    ตา Rob บอกว่า ไปลอนดอนให้เมลไปบอก
    คราวนี้เฮียแกจะพาเที่ยวลอนดอนให้ลืมกาต้าไปเลย
    ได้ข่าวว่ากุก้ออยู่ลอนดอนมาก่อน..แต่ให้พี่แกพาเที่ยวคงมันอีกแบบ
     
    พุ่งนี้จะกลับกุงเทพแล้ว...
    ไว้เจอกันนะเพื่อนนนนนนๆๆๆๆ
    ^_^