| Sankamon 的个人资料❉ CartoonninO照片日志列表 | 帮助 |
|
9月1日 1 กันยายน 2009ตอนนี้อยู่ที่ดูไบ ตอนนี้ชีวิตประจำวัน นอกเหนือจากการบิน จะอยู่ดูไบตรอด
เพราะสเตอยู่นี่ นั่งเครื่องมา 45 นาที ค่าตั๋วสองพันกว่าบาท...เลยมาเกือบทุกเดย์ออฟเลย ช่วงนี้เป็นช่วงรามาดานของชาวมุสลิม ประเทศมุสลิมทั้งหลายก้อเลยมีกฎห้าม กิน ดื่ม และ สูบบุหรี่ในช่วงกลางวัน
งานการ ห้างร้านก้อปิดหมดตอนกลางวัน มาอยู่ดูไบกะสเต เลยนอนกลางวันกันสุดริด วันนี้ตื่นมาสี่โมง ช๊อกกระเด้ง เพราะเพลนไว้ว่าจะไปยิม แต่ก้อไม่ไหวกันทั้งคู่ ก่อนเรามาสเตเล่นยิมหนักปวดตัวไปหมด ส่วนเราเพิ่งกลับมาจากฮุสตั้น ก้อบินตรงมาดูไบเลย เหนื่อยมาก
ฮุสตั้นเป็นไฟล์ยาวที่สุดในบรรดาไฟล์ทั้งหมดของกาต้าแอร์เวย์ ขาไปสิบเจ็ดชม. ขากลับสิบสี่ชม. ทำไฟล์นี้แล้ว suffering มากๆ เพราะไฟล์ยาวเกิน ร่างกายรวนไปหมด อาหารในไฟล์ก้อไม่อร่อย เหี้ยยย ได้ใจมาก
จะเป็นอาหารออกแนวแมกซิกัน ซึ่งปรุงโดยสายการบินแขก รสชาติเลยผสมผสานออกมาได้แปร่งๆอย่างแรง
ลูกเรือที่ทำไฟล์นี้ทุกคนจะรู้กัน ทำอาหารหรือไม่ก้อซื้อขึ้นมากินกันเองทั้งนั้น สงสารผู้โดยสาร ยิ่งขากลับเมนูจะเป็นไก่ชิ้นปรุงชืดๆเสริฟกะผักต้ม มีซอสครีมซึ่งไม่มีรสชาดใดๆราด
และข้าวผัดกุ้งตัวเล็กกว่าจิ๋มมด ในเม๊กซิกันสไตล์ ลองชิมแล้วอยากจะร้องไห้ กุคลุกข้าวให้หมายังอร่อยกว่าอีก
ไม่เข้าใจเหมือนกัน ปกติอาหารของสายการบินเราจะอร่าย รสชาดจัดจ้าน มีแต่ไฟล์นี้ซึ่งไม่อร่อยเลยยยยยย แล้วเป็นแบบนี้มาสองปีแล้ว
ตั้งแต่เริ่มบินไฟล์แรกยูเอส จนตอนนี้ อาหารไม่เคยเปลี่ยน จำได้ว่าตอนเทรน อาจารย์บอกว่า อาหารจะเปลี่ยนเมนูทุกๆหกเดือน
ไม่เห็นเคยเปลี่ยนเลยนินะ...สงสัยจะจำผิด หกปีหล่ะมั้งเนี่ย
ไปฮุสตั้นกลับมา โชคดีได้ไปกะน้องดิวหนึ่งในเจ็ดนางฟ้า และ เจ๊นุ้ย เราตกลงใจเช่ารถ ขับไป San Antonio กัน ไกลออกไปจากเมืองฮุสต้น ขับรถ 3 ชม.
เจ๊นุ้ยเป็นคนขับ ขับรถเก่งมากกกกก ดูแล้วรู้ว่าขับรถเป็น นั่งเมาท์กันตรอดทาง
ไป 3 กลับ 3 รวมแล้ว 6 ชม. เมาท์ทุกคนในบริษัทเลยก้อว่าได้ ฮ่าๆๆ ที่ San Antonio ก้อสนุกดี เป็นเมืองเก่าที่มีโบราณสถาน มีสถานที่เก่าๆสำคัญๆ ดูแล้วก้อแปลกตาดี เพราะไม่เคยเห็นอเมริกามีสถานที่เก่าแก่
ถ้าถามว่าสวยไหม ก้อคงสู้ที่ยุโรป อิตาลี่ ฝรัง่เศสไม่ได้ เพราะไม่ได้ใหญ่โตอลังการ หรือว่าสวยอ่ะไรมากมาย
แต่คนที่นั่นเค้าก้อคงซึ้งกะประวัติศาสตร์ของเค้าแหล่ะเน๊อะ
ที่ชอบจิงๆๆ คือ water walk เป็นการทำเมืองขึ้นมาข้างๆแม่น้ำเล็กๆของเค้า ทำเป็นห้างร้านต่างๆ น่ารักเชียว มีการล่องเรือด้วย
เค้าตกแต่งร้านได้น่ารักดี บรรยากาศดี ถ่ายรูปกันมันไปเลย อิอิ
หมดสี่เดย์ออฟนี้ จะได้วอชิงตัน เอฟทูอีกแล้ว ไม่อยากทำเลย เพราะเหนื่อยมาก ไม่ได้ทำเอฟทูตลอด พอลงไปทำทีแล้วจะรู้สึกเหนื่อยมาก
ผู้โดยสารไฟล์นี้ก้อเหี้ยยยยย ได้ใจ อินเดียล้วนๆ
หลับจากกลับจากฮุสตั้นแล้วยิ่งทำให้เกลียดผู้โดยสารอินเดียมาก
เรื่องมาก โง่ อวดฉลาด รอไม่เป็น แลวยังเบ่งด้วย
เบ่งเหี้ยอ่ะไรวะ กุก้อไม่เข้าใจ คนเค้ารังเกียจชาติเมิงจะตาย โอ้ยยย แม่ง
ไม่เป็นไร คิดเอาไว้ๆว่ามี มิลาน แระ ญี่ปุ่นให้ไปอีกเดือนนี้ ตั้งหน้าตั้งตาคอยเลยทีเดียว
เฮ้อ ไประ จบกันดื้อๆ
5月16日 From Guangzhuo..
ตอนนี้อยู่ที่กวางเจา..
เดือนนี้โรสเตอร์ได้เมืองจีนหมดเลย
เริ่มจากเมื่อต้นเดือน ไปปักกิ่งมา แต่ดั๊นนนน ได้แบบสั้น
เลยอดไปกำแพงเมืองจีน เพราะเค้า่ว่าต้องออกแต่เช้า และ พอกลับมาก้อจะเหนื่อยมากกก
ป้ามันก้อแก่แล้ว เลยไม่กล้าไป กลัวกลับมาแล้วนอนไปพอ เพราะขากลับอ่ะ เก้าชม.
แถมพอมาทำข้างหน้าแล้ว ผู้โดยไม่ค่อยทำอ่ะไร นอกจากนอน
ถ้าไม่นอนไปให้เพียงพอ จะหลับเอาได้ เหอะ เหอะ เด๋วจาซวยนะค๊าาา
ไปปักกิ่งได้ไปนัดเจอกับคุณนายโบกินข้าวเย็นกัน
เพราะอีโบลีฟ ไปหาคุณสามีพอดี เราเลยได้คนพาไปกินข้าวเย็นหนึ่งมื้อ
แถมไม่เสียเงินอีกตะหาก เพราะคุณจอช และ โบ เลี้ยง
แต่ ปล. กินอาหารเกาหลีนะคะ เพราะตาจอชเป็นคนเกาหลี
ยังไงก้ออร่อย อิอิ..
พยายามจะอัพรูป และหาสายต่อกล้องไปไม่เจอ
มาอยู่กวางเจา ไม่มีอ่ะไรทำวันๆเล่นแต่เนต
เพราะบ้านเมืองไม่มีอ่ะไรให้ดูเหมือนปักกิ่ง
ไปปักกิ่งชอบมากกกก เราชอบเมืองที่มีอ่ะไรเป็นวัฒนธรรมเก๋ๆของตัวเอง
แล้วปักกิ่งมีเมืองเก่า วัดเก่า แบบจี๊นนน จีน เหมือนที่เห็นในหนังเลย
ได้ไปวัดเก่าสวยมาก มีสวนจีนแบบมีน้ำมีปลามีศาลาจีน
สวย แต่กลิ่นนี่ต้องปรับปรุงอย่างแรง เพราะเหม็นหืนๆ แปลกๆ
ไม่เข้าใจว่าคนจีนเค้าไม่อาบน้ำกันรึไง เพราะบนไฟล์ พอเดินไปด้านหลังนะ
โอ้ววววววว มาย ก๊อด กลิ่นแบบ สุดจะพรรณามากกกก
เหมือนกลิ่นปาก ผสมกลิ่นตีน หัว และ ตัว
อยากจะเอาหน้ากากป้องกันโรคหมูมาสวมให้มันรู้แล้วรู้รอด
ทั้งๆที่คนจีนในเมืองไทย บ้านเค้าจะสะอาดมากกกกก
เราก้อเข้าใจว่าคนจีนน่าจะสะอาด ที่ไหนได้
พอเจอจีนของจริง ไม่เลยค่ะ ตะรีนเหม็นมากกกก ปากก้อเหม็นมาก
ไม่เอาแล้ว กลับเมืองไทย ไม่เอาตี๋ๆแล้วค่ะ นู๋กัว พอคืนส่งตัวเข้าหอ กุจะเป็นลมก่อนได้เริงระบำ
เพราะเหม็นปากและตีนเจ้าบ่าววว กรี๊ดดดดด คิดแล้วหยองงง
เดือนนี้ เหลือโรสเตอร์ต้องบินไปแฟรงเฟริตสั้น
ลอนดอนยาวววว ได้อยู่หนึ่งวันเต็ม happy มากกก
หลังจากไม่ได้ไปลอนดอนมาปีนึงเต็มๆๆ
ยังคิดอยู่ว่าจะโทรหาเพื่อนเก่าๆดีมั้ย แถมคราวนี้ได้ไปกะต้นด้วย อุอิอุอิ
ปลายเดือนนี้ เหลืออีกหนึ่งจีน คือ เซี่ยงไฮ้
เด๋วต้องไปเปิด google ว่าจะต้องไปลุยที่ไหนกันบ้าง
เพราะว่าได้ยาววววว ค่า่
อิอิ...
ไประ ต้องไปบริหารร้านอาหาร ใน restaurant city ก่อนนะ
ช่วงนี้ ขาด เห็ด และ หัวหอม ใครมีส่งมาประเคนบ้างนะค๊าาาาา 3月7日 Premium Crewหายไปนานแสนนาน เพราะมัวแต่ไปวุ่น วุ่น วุ่น กับการเทรน อันเนื่องมากจากบริษัทคงเล็งเห็นแล้ว ว่ากุต่อสู้กะพวกอินเดียมานานเกินทน สมควรจะได้รับการเทิดทูนให้มาโดนอีแขกอาหรับ เศรษฐีน้ำมันโขกสับข้างหน้าได้แล้ว ว่าแล้วก้อทำการโปรโมท เลื่อนขั้น ให้อีชั้นและเพื่อนๆที่ร่วมทุกข์สุขด้วยกันทังหมด มาประจำการที่ชั้นไฮโซ first class และ business class แต่คนดวงแสนดีอย่างพวกเรา มีรึจะได้ไปเดินสวยๆข้างหน้าได้เชิบๆ สายการบินห้าดาว เกิดจะต้องทำการเปลี่ยนระบบ ให้ลูกเรือข้างหน้า ไปทำข้างหลังด้วย ถ้าลูกเรือขาด ตกลงว่า ที่ได้โปรโมทๆมา สุดท้ายกูก้อต้องไปรับใช้อีห่าอินเดียเป็นครั้งคราวอยู่ดี เอาวะ... คิดซะว่าอย่างน้อยก้อได้ค่าชั่วโมงบินขึ้น ถึงแว่วๆว่า พอทำข้างหน้าแล้วจะบินน้อยกว่าเดิมก้อเหอะ.. แต่งานก้อสบายขึ้นมากเหมือนกัน... สบาย เพราะข้างหน้า ผู้โดยน้อย อัตราส่วนอาจจะ หก ต่อ หนึ่ง แต่ก่อนทำอีโค่ ห้าสิบ ต่อ หนึ่งค่ะ คุณขา ดูแลน้อยลง ความรับผิดชอบและความรู้ก้อต้องมากขึ้นให้มันสมกะเงินเดืนอที่ได้ ไวน์อีโค่ มีอยู่สี่ตัว ยังจำไม่ค่อยจะได้ นี่มาทำข้างหน้า ล่อไปเป็นสิบ ยังไม่รวมแชมเปนอีกสาม พอร์ตไวน์อีกสี่ วีสกี้ ลีเคียว เบียร์และ คอกเทลดริ้งอีกนับล้าน อาศัยที่เคยเป็นอีเมารีมาก่อน เรื่องแอลกอฮอล์ เลยง่ายยังกะปอกกล้อย เห็นเพื่อนมุสลิมไม่เคยกินเหล้ากี่เบียร์ นั่งท่องกันหูดำหูแดง ทำไมกุอ่านทีเดียวก้อเข้าใจแจ่มแจ้งแดงแจ๋แล้วเนี่ย อิอิ จะมาตายเอาก้อตรงอาหารประจำชาติอารบิก ซึ่งอีแอร์แขกแบบเรา ก้อรู้เช่นเห็นชาติกันให้ได้ อารบิกแมซซี่ อาหารพื้นถิ่น ล่อเข้าไปยี่สิบกว่าอัน กะอีชีสขาว ชีสส้ม ชีสย้วย อีกเป็นสิบ แหม ชาติไทยของกรูกินกันซะด้วยสิ อีชีสห่าเนี่ย.. แฟนชั้นก้อช่วยเหลืออ่ะไรไม่ได้ .... เพราะไม่รู้จะอิบายยังไงในภาษาอังกฤษ ฟังแล้วปี๊ดดด อยากจะเทคคอร์สเรียนภาษาอิตาลี่กันให้รู้แล้วรู้แรด...แม่งงงง กว่าจะผ่านด่านอรหันต์เป็นอีแอร์ไฮโซ ก้อล่อเข้าไปสิบหา้วัน.. ต่อด้วยลีฟอีกหกวัน... และไฟล์ให้ออบเสิฟดราหน้าเข้ามา แปลง่ายๆว่า กุจะไม่ได้เงินกับไฟล์เหล่านี้หล่ะค่ะ.. เตรียมตัวหัดแดกทราย แดกดินกันได้เลยเดือนหน้า เพราะได้แต่เบสิก ซาลารี่กันเท่านั้นชิงๆ เพื่อน สี พี่ น้อง ตนใด คิดจะชวนกรูไปแรดที่ไหน อย่าลงทุนแค่โทรมาชวน เมิงต้องลงทุนเลี้ยงกรุด้วยนะคะ อิอิ.. ช่วงนี้เป็นช่วงกอบโกยความสุข ก่อนจะไปต่อสู้กะการบินไฟล์ฝึกหัดอีกทั้งเดือน ได้ข่าวว่า ลีฟไปสี่วัน กุก้อลืมหมดแล้นนน ไอ้ที่เทรนมา เหอะ เหอะ จะรอดมั้ยเนี่ยยยยยยย น่ากลัวจะต้องอ่านหนังสือยกใหญ่กันอีกรอบก่อนไปบิน ไม่งั้นพี่หัวหน้าคงเอา Fire axe ตีกบาลเปงแน่.. รายชื่อจุดหมายปลายทางในเดือนหน้า เป็นที่หน้ายินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะในที่สุด ชีวิตอีแอร์ขึั้นปีที่สาม ก้อได้ไป สิงคโปร์ ซะที... -__-" เป็นเดสทิเนชั่นที่คนอื่นๆเห็นว่า ทำมะดา แต่อีตูนเห็นแล้วแทบจะร้องไห้ นี่บรษัท เมตตาให้ชั้นไปบินที่อื่นได้แล้วหรือนี่...โอ้วววว.. แถมยังแถมกรุงเตพหลังจากไม่ได้มาเกือบปี เพื่อให้กลับใช้หนี้ให้ที่บ้านอีกด้วย ส่วนไฟล์ออฟเสริฟ ได้แก่ DMM BOM(บ้านเกิด) และ KRT สวยๆๆๆ พี่น้อง F1 คนไหน เห็นชื่อ SANKAMON SUWANWIPAT ขึ้นหราในรายชื่อลูกเรือ โปรดกรุณาเมตตาปราณีด้วย.. สั่งสอนชี้แนะจิกหัวใช้ได้ตามสบายค่ะ แต่สอนงานกรุด้วยแล้วกันนะ.. อิอิ... 2月2日 ...ภาษาไทย?...this's from HI5 comment...
ดีจร้า พี่จ้า
นู๋เช่อต๊ะนะขร๊ะ หนูชอบผลงานของคุงพี่มักมากเรยอะคะ .. อืม ถ้าคุงพีว่างว่างก้อแวะมาเม้นหั้ยมังนะคะ ปายแระคะ ดูแลสุกพาพนะคะ...จ๊วบ no comment ka...
1月22日 ...lucky in Love, unlucky in game..ไม่ได้เขียนสเปสนานมาก..
ไม่มีรม...หรือจริงๆก้อคงเบื่อจะเขียนแล้ว
บินที่เดิมๆ อเมกาทุกเดือน เดือนละห้ารอบ
มันทำให้สุขภาพแอบแย่
ตอนนี้เริ่มเบื่อ อิ่มตัวกะอเมกาจิงจัง
ไปแต่ละที ก้อจะแบกคอมไป ไม่ออกไปไหน ใช้เนตฟรีดูหนังจาก BBTV ทั้งวัน
แดก และ ก้อนอน แล้วก้อแดก แล้วก้อนอน
ตอนนี้ มีปัญหาที่บ้าน..
คือบ้านที่อยู่ ย่ายืมไปจำนอง
และก้อโดนยึดแล้วในที่สุด..
ต้องหาบ้านใหม่ด่วน เครียด เศร้า กลัว..
ยังดีที่มีกำลังใจจากคนรอบตัว
ทั้งเพื่อนๆและพี่ๆ
และคนรัก..
สเตระยะหลังน่ารักมาก..
ปกติก้อน่ารักนะ แต่หลังๆ so sweet
ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน
ตอนนี้ ได้ย้ายมาทำงานที่ดูไบแล้ว ใกล้กันขึ้นอีกหน่อย
อย่างน้อยก้อบินไปหากันได้แค่ 45 นาที แล้วก้อมีไฟล์ไปหาทั้งวัน..
ได้ย้ายมาทำงานที่ใหม่ เป็น sport club คราวนี้ได้เป็นเชฟใหญ่จริงๆแล้ว
ตื่นเต้นนมากกะงานใหม่ เราเองก้อพลอยตื่นเต้นไปด้วย
แต่เค้าบ่นว่าเหงาๆ โทรหาทั้งวัน สงสาร คงไม่มีเพื่อนเลย
ขี้คร้านพอมีเพื่อนเยอะๆ จะลืมเราซะชิ...
คิดถึงๆ จะได้ไปหาวันที่ 26 อยากให้เวลาผ่านไปเร็วๆ อยากเจอกันมาก
มีสเตอยู่ข้างๆ ทำให้บรรเทาเรื่องทุกใจที่เมืองไทยไปได้บ้าง
ขอให้เราเป็นแบบนี้ต่อกันไปนานๆนะคะ ที่ร้ากกกก
(ตอนนี้รู้จักคำว่าที่รัก เลยเรียกใหญ่เลย ส่วนที่รักในภาษาอิตาลี่คือ Amore ...เอาไปใช้กันได้นะคะ อิอิ)
อาทิตย์หน้าไปหาสเตที่ดูไบ แล้วจะมาอัพรูปอีกที
รักนะ จุ๊บๆ
11月30日 In Manhattan..เตยหอม..
น้องอ้อม..
สงสัยคำอธิฐานของเราจะแรงกว่าใครๆ
หลังจากที่พวกเรา crazy คลั่งไคล้ Sex n the city กันน่าดู
และอยากจะมาเริงร่าในนิวยอร์ก อย่าง แครรี่ ซาแมนต้า...
กาต้าแอร์เวย์ก้อเปลี่ยนสนามบินลง..
จากที่เคยลงที่ Newake airport ปลายทุ่งของ New York
ตอนนี้ มาลงที่ JFK สนามบินตาลุงจอนท์ เอฟ แคนนาดี้..
และโรงแรมใหม่ ก้ออยู่ใจกลางแมนฮัตตั้น...
แบบว่า เดิน 6 นาที ถึง fifth Ave.
แล้วสงสัยว่า...คำอธิฐานจะแรงจริงๆ
เลยส่งผลให้ตารางบินของกรุ มาเดือนละสาม สี่รอบ..
แหม่...น่าจะหา Mr.Big มาดูแลซักคนน การมานิวยอร์กจะได้ Enjoy กว่านี้หน่อย...
ได้มานิวยอร์กบ่อยๆ อีพวกเพื่อนๆทำหมั่นไส้ บอกว่าคงรวยน่าดู..
โอ้ยยยยยย...สาดดดด
กุช๊อปปิ้งเยอะกว่าค่าบินที่กุได้อีกกกก
จะคุ้มมั้ยเนี่ย..
ช๊อปคนเดียวพอ...
ชอบจะต้องซื้อนั่นนี่โน่นให้คนนั้นโน้นนี้ด้วย
บางทีไม่อยากออก เพื่อนสุดที่รักก้อฝากซื้อของ
ไอ้เราก้อ...เออ ไปซื้อให้มันก้อได้..
สุดท้าย ก้อของกุทั้งนั้น...ของเพื่อนลืมซื้อให้มันอีกตะหาก....
เฮ้อ....
ตอนนี้ตารางเดือนๆนึง สุดเซ็ง
ไม่ได้ไปที่ไหนอีกเลยเป็นการแน่นอนแล้ว
ทุกเดือน ชาวบ้านชาวช่องเค้าจะลุ้นกัน ว่าได้ไปไหน
กุเหรอ....
นิวยอร์กกี่อันหล่ะ..
วอชิงตันอีกรอบหล่ะ...
อ่ะไรคือ ปารีส ลอนดอน สเปนเหรอ?
อ๊ะ...กาตาร์แอร์เวย์มีบินไปด้วยเหรอ...
ลืมไปแระ...
ตอนนี้..
ก้อนั่งอยู่ในแมนฮัตตั้น..
วันที่มา ก้อเป็นใจ เป็นวัน Thanks giving dayห่าไรซักอย่างไม่รู้
แต่ที่รู้ๆคือ ทุกอย่างลด ลด ลด..
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีชีวิตอยู่รอดปลอดเสียเงินได้อย่างไร
ไอ้ครั้นจะหมกตัวอยู่ในโรงแรมทั้งวัน ก้อกระไร..
ใกล้คริสมัตเข้ามา บรรยากาศข้างนอกสุดเริด
หนาวนิดๆ.. ควันออกปากหน่อยๆ..
มีเพลงคริสะมาสเปิดคลอเบาๆ ไปทุกที่
เมืองที่ปกติแสงสีอลังการอยู่แล้ว...
ก้อยิ่งตระการตาเข้าไปใหญ่..
ไปที่ไหนก้อมีแต่....
คนถึอถุงช๊อปปิ้ง..
อ๊ากกกกกก....
ทำไมชีวิตต้องมาเจอความลำบากแบบนี้ด้วยเนี่ยยยยย
เฮ้อ...
ว่าแล้ว..พุ่งนี้ไป outlet shopping ดีก่า..
10月1日 ..super combo..ไม่ได้อัพนาน เนื่องจากบินเหนื่อยหนัก
แถมยังไม่ค่อยสบายใจเรื่องสเต
ตอนนี้ได้ สองเดย์ออฟ อยากเขียนอ่ะไรในนี้มากมาย
แยกได้เป็นเรื่องๆดีก่าเน๊อะ
โรสเตอร์ออกแล้น
-------------------------
หลังจากรอกันเหงือกลิ้นแทบจะปลิ้นกันออกมา
ในที่สุดโรสเตอร์เดือนใหม่ ก้อออกมาจนได้
นี่กุนึกว่าจะออกเอาวันที่หนึ่งซะแล้วนะนี่..แหม่
ผลที่ออกมา...น่าผิดหวังหนึงเรื่องเต็มๆ คือ วันที่เก้าที่สเตจะเดินทางมาถึงโดฮา
ที่เราหมายมั่นปั้นป้ายไปรับที่สนามบินไว้แล้ว
ปรากฏว่า.. เจ๊มีไฟล์ค่ะ ไม่ใช่ไฟล์ทำมะดา แต่เป็นคุณน้องนิวยอร์ก เจนนีวา หกวัน
จะกลับมาอีกที ก้อวันที่ 11 แล้วโน่น...
แอบหงอยไปสองนาที...แต่ก้อ เออ เอาน่า...เลื่อนไปอีกสองวันนารีคงไม่เป็นอื่นหรอกนะ
ส่วนได้ไปที่ไหนบ้างอ่ะเหรอ...หึหึ
โรสเตอร์กุ ไม่ต้องเดาให้เมื่อยตุ้ม
กุมีได้แค่ไฟล์อเมริกาเท่านั้น คือได้วอชิงตัน และ เจนีวา นิวยอร์ก
คราวนี้พิเศษหน่อย ตรงที่ได้นิวยอร์ก เวอร์ชั่นยาว
จะได้ไปแอ่วเทพีเสรีภาพกะเค้าซะที อุอุ
หวังว่าคงมีลูกเรือไปซ่ากะเราเน้ออออ
รามาดาน
------------------------
เดือนที่ผ่านมา
ประเทศแขกตี้อย่างกาต้า
เค้ามีการถือศิลอด...แบบว่า ทำกันทั้งประเทศ
ชินแล้วหล่ะ เพราะปีที่แล้วก้อผ่านช่วงนี้มาแล้วเหมือนกัน
เมืองก้อจะเกิดปรากดการประหลายขึ้นหลายอย่าง
เช่น ร้านอาหาร น้ำ นุ่งจะปิดหมดในตอนกลางวัน ประหนึ่งกุต้องถือศีลไปกะเค้าด้วย
จะมีข้าวปลาอาหารอีกที ก้อประอาทิตย์ตกดิน. การจราจรทุกอย่างก้อจะติดขัดไปหมด
เพราะพี่แขกตี้ทั้งหลายเค้าจะกระเหี้ยนกระหือรือออกมากินกัน... สรุปแล้ว กลางวันร้านก้อปิด
กลางคืนรถก้อติดค่ะ. ผับ บาร์คืออ่ะไรในช่วงนี้ ไม่มีให้เห็นหย่ะ ปิดเรียบ..อยากกินเหล้า ต้องไปซัดเอาตามที่เลย์โอเวอร์ตามประเทศอื่นๆ
แต่อีชั้นอาการไม่หนัก ไม่กินก้อได้ ไม่มีปัญหา. ผู้โดยน้อยลงครึ่งต่อครึ่ง ทำงานสบายมาก เพราะส่วนใหญ่ก้อคงอยู่กบดานตามบ้าน
สบายอีแอร์ไป
ส่วนไฟล์กลางวันก้อไม่ค่อยมีใครกินอ้ะไรเท่าไหร่
เดินเข็นรถออกไปสวยๆเท่านั้น ประหนึ่งเดินประกวดนางงาม
เริดมากกก....แต่อย่าให้พระอาทิตย์ตกดินนะเมิง
อีนางงามแปลงร่างเป็นพนักงานเคเอฟซีเลยทีเดียว
แจกมือแทบขวิด...หุหุ
ความรักแน่นิ่ง
------------------------------
ไม่รู้ว่าทำไม หลังๆไม่ค่อยมีอ่ะไรคุยกัน
อาจเป็นเพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้ทำอ่ะไรด้วยกัน
บทสนทนาในแต่ละวัน จึงซ้ำๆ เป็นไง ทำอ่ะไรมาบ้าง กินข้าวยัง คิดถึง รักนะ จบ..
รู้สึกห่างกันจิงๆในตอนนี้
และก้อท้อแท้ใจมากอยู่..
ความรู้สึกที่เค้าใส่ใจเรา น้อยลง..
น้อยใจ...
แต่ก้อพยามเข้าใจสถานการณ์ของเค้า และ เรา..
เดือนนี้ จะได้เจอกันยาว...
คงจะได้เติมเต็มความรู้สึกตอนที่ห่างกันออกไปให้ดีขึ้น..
ถ้าคนเรามันจะคู่กันจริงๆ มันก้อคู่กันเองเหล่ะเน๊อะ..
ยังไงก้อรักน้า..ไอ้บ้า
Ti amo jub jubbb
9月8日 ..6months..วันนี้
เป็นวันครบรอบ 6 เดือน ที่คบกันมากะสเต
...
^_^
ขอบคุณๆๆ
ขอบคุณเธอที่เข้าใจ และ อยู่ข้างกันเสมอ
ขอบคุณตัวเองด้วย ที่เข้มแข็งได้ขนาดนี้..
ห่างกันขนาดนี้ ไม่ง่ายเลยจริงๆ
นอกจากต้องรัก รักจริงๆแล้ว...
ยังต้องไว้ใจ และเข้าใจอีกด้วย...
แล้วยังต้อง...มีใจที่เข้มแข็งมากๆ
อยู่นี่มันเหงา...
อาจไขว้เขวได้ง่าย..
แต่กุก้อเก่ง... 5 เดือนนี้...ไม่มียอมให้ใครมาจับมือจับไหล่เลยนะ ชิชะ
รักไม่จิง ทำไม่ได้นะจะบอกให้
ใครก้อได้ translet ให้มันฟังด้วยนะ..
อิอิ..
รักน้า จุ๊บๆ
Ti amo Ti amo ^_^
8月27日 ..ข่าวดี..ไม่ได้อัพมาเกือบอาทิตย์หนึง
ทำไมอ่ะเหรอ..
หึหึ..
ก้อเพราะอีโรสเตอร์สุดประเสริฐเลิศล้ำ
จัดให้อีชัน้ไปบินดูไบแบบกระหน่ำซำเม่อร์เซลหกวันติด
แถมไม่ใช่ดูไบ ทำมะดา
เป็นคุณซุปเปอร์ดุปเปอร์ดูไบ ไหนสตอปอ่ะดิ..
หรือแปลง่ายๆว่า ไฟล์ทำงานสิบสองชม. แต่ได้เงินหกร้อยบาทนั่นเอง
เพราะมีการให้เราไปอยู่ที่ดูไบสามชม...
อ๊ะๆ บนเครื่องนะคะ ไม่ได้เหยียบลงแผ่นดินเค้าหรอก
หรือถ้าอยากลงไปช๊อปปิ้งที่ดิ้วตี้ฟรีดูไบก้อได้..
แต่..
กุไม่มีเงิน...
เหตุเพราะอีนัง nintando DS พ่อตาย ทำให้กุต้องโง่เสียเงินซื้อแผ่นเกมส์แท้ไปหลายพันอยู่
ก้อยังโง่ต่อไป เพราะก้อยังไม่ได้ไฟล์ BKK
ยังดีที่บินดูไบเซทจังไรนี้ มีเพื่อนคนไทยไปบินด้วย คือ เจิน กะ ปิ่น
ทุกคนต่างก้อมี DS เลยได้โอกาส ตั้งก๊วนเล่นเกมส์กันแก้เซ็ง
ไม่ได้สนใจว่าใครคนไหนจะนอนจะดูหนัง..
เล่นแข่งรถ แหกปากด่ากันสนุกสนานมาก ใครจะทำไม..
อิอิ..
เวลาสามชม.ที่ว่านาน ก้อเลยไม่นานอย่างที่คิด..
ไฟล์ที่คิดว่าจะเบื่อ คิดไว้ว่าจะ call sick ก้อเลยไม่เบื่อ..
ไปบินด่ากะอีปิ่นดีก่า สนุกดี.. อิอิ
เด๋วสิ้นเดือน มีบินกะเจินอีกรอบ ไปวอชิงตัน แถมมีอุ้ยพ่วงมาด้วยอีกคน
ถ้าได้บินกะเพื่อนๆแบบนี้ทุกไฟล์ก้อคงดีเน๊อะ
อ่ะๆ ไม่ต้องบินกะเพ่อนก้อได้....ขอไฟล์โรมให้กุระกัน..หึหึ
แหม ว่าไปแล้ว ใครหนอจะดวงดีเท่าน้องอ้วนกุ
อาจจะดูเหมือนซวยตรงโดนผีหมูเข้าสิงห์ กลายเป็นคางทูมไปสิบวัน
แต่มันทำให้ไฟล์ดูไบเซทจังไรหายออกไป
จากที่ต้องบินดูไบเจ็ดวันติด...อ้วนกุป่วยซะสิบวัน มันเลยเหลืออยู่แค่ดูไบเดียว
แถมกลับมานอนแสตนบายขำๆอยู่ดี... ก้อโดนเรียกไปกรุงเทพให้กุอิจฉาเล่นซะงัน้
กุซิกุ สวดมนต์อ้อนวอนกะอีปิ่น ขอแค่เปลี่ยนไฟล์เป็นอ่ะไรก้อได้ ที่ไม่ใช่ดูไบ
พระเจ้ายังไม่เป็นใจ ยัง Still ให้อีชั้นบินกระหน่ำ จนครบโควต้าหกวัน..
อีคุณปิ่น สงสัยเล่นของ อยู่ดีๆอีโรสเตอร์ก้อเอาเออกให้อันนึง เหตุผลคือ สงสารบินกลางคืนเยอะ...
สาดดดดดดด...
เมิงช่วยแหกตา ดูของกุบ้างงงง...ชิ ชิ บินแต่กลางคืน นอนแต่กลางวัน
จนยีนในร่างกาย จะกลายพันธุ์ เปลี่ยนแขนเป็นปีกงอกออกมา เป็นค้างคาวแหล่ว
อ่ะ อ่ะ...ไม่เปงไรให้กุบินกลางคืนก้อได้ ไม่ว่า...เดือนหน้าให้โรมกุระกัน
(อิอิ ไม่ได้จะขออ่ะไรไปมากกว่านี้เร้ยย)
บินเยอะ ทุกวัน แฟนเฟิน คืออ่ะไร ลืมกันไปเลย
ปกติก้อไม่ได้คุยอยู่แล้ว นี่ยิ่งไปกันใหญ่
ไอ้ที่นอยอยู่แล้วก้อพาลบานตะไท
แต่วันนี้ อารมณ์ดีขึ้น
เพราะสเตบอกข่าวดี ว่าสถานทูตอิตาลี่ ที่โดฮา
ติดต่อให้สเตมาเป็นพ่อครัวให้สถานทูต..
กุก้องงๆ เอ๊ะ มันจะเหมือนกะพ่อครัวโรงเรียนป่าววะ
ดูชอบกล..
แต่ยังไงก้อตาม ก้อถือว่าเป็นข่าวดี เพราะเค้าว่าน่าจะมาเดือนพิดจิ...
หลังพักร้อนของเราในเดือนตุลา...
ขอให้สเตได้มาจริงๆเท้อ...
ชีวิตรักเราจะได้สดใส ไม่ต้องมีระยะทางมากั้นขวางแบบนี้
เฮ้อ...
ตอนนี้..
ได้หยุดสองวัน..
ถือว่าเป็นการดี เพราะจะได้ถือเป็นโอกาสให้ตัวเองได้พักผ่อนยาวซะบ้าง
หลังจากที่บินๆๆติดกันหลายวัน
ไม่ได้มีเวลาซักผ้า ขัดเนื้อ ขัดตัวเลย
ยิ่งสวยๆอยู่ กรุนิ ขืนไม่ดูแลตัวเอง มีหวังไปเมืองไทย คนได้คิดว่าเป็นแม่สเตแน่
ชิ ชิ ไม่ได้...ไม่ได้
ชั้นต้องเป็นแฟนสาวแสนสวยสุดแซะซี่ตรอดเวลาหย่ะ
หลังจากหยุดสองวัน ก้อไปวอชิงตันอีก...
อารายจาร้ากกูขนาดนี้....
ให้กุบินเยอะเกิ๊นนนนน...
อ่ะๆๆ ก้อได้ๆ ให้บินเยอะ ก้อ้ไดไม่ว่า....ขอไฟล์โรมให้กุระกัน....
(อิอิ)
จบดื้อๆแบบนี้หล่ะ
ง่วง...
Ti amo
จุ๊บ จู๊บบบบบบ 8月22日 อัพ อัพ อัพช่วงนี้ความงุ่นง่านเข้าสิง
เพราะไม่มีคนอยู่บ้านมาหลายวันแล้ว
น้องก้อบิน (เอ๊ะ กุก้อบินนี่หว่า เพิ่งกลับมาจากวอชิงตันมะวาน)
ที่ทำให้เหงาจิงๆ ก้อเพราะน้องอ้วน อีเตยของเราไม่อยู่บ้านมาแปดวันแล้ว
น้องอ้วนไม่สบาย ไปนอนอืดอยู่ที่กัดมันดุ เนปาล
ตอนแรก ตารางออกมา ให้ไปอยู่แค่คืนเดียว
แต่ดั๊นน ไปถึงเจือกไปป่วยเป็นคางบวมอยู่ที่นั่น
ไอ้ครั้นหมอจะให้กลับ ก้อเกรงจะมาสร้างความเดือนร้อนให้ประชากรโลกโดฮา
เลยกักบริเวณน้องอ้วนกุ ให้อยู่แต่ในห้องที่โรงแรมผีหลอกกัดมันดุ
บัดนี้นับได้เป็นเวลาแปดวันแล้ว ที่น้องอ้วนกุ อยู่ที่นั่น
ถ้ารู้ว่าจะไปนานขนาดนั้น น่าจะซ์อตํวให้แม่ไปทัวร์เนปาลซะเลย
เอาเป็นว่า พุ่งนี้ ก้อได้กลับมาแล้ว...
ชั้นจะได้คุยกะใครซะบ้าง ตอนนี้กล้ามเนื้อมือเริดมาก เพราะพิมเอ็มเอสเอ็นทันวัน
ผิดกะปาก ที่จะเหม็นเน่าน้ำลายเป็นหมาตาย เพราะไม่ได้พูดกะใครเลย
มีคนโทรมาชวนไปข้างนอก..บอกไม่ออกไปก้อด่า
อีห่า กุเหนื่อยได้มั้ยเนี่ยยยยย
ได้ข่าวว่าไปบินวอชิงตัน ไฟล์อินเดียห่าลงตลกแตกมาสองไฟล์ติด
แล้วอีหัวหน้าใหญ่ที่รัก ก้อเสือกรักกุมาก ให้เป็นคนครัวแม่งทั้งสองไฟล์เลย
ไม่รู้ว่ากรุทำงานดีหรืออย่างไร
หรือหมั่นไส้ ที่กรุแหกปากประกาศว่ากางเกงมันตูดขาดต่อหน้าลูกเรือนับสิบ..
อิอิ...
ก้อมันตูดขาดจิงๆนี่นา แล้วก้อตื่นเต้นมาไปหน่อย เลยคอนโทรเสียงตัวเองไม่ได้
ช่วยไม่ได้จิงๆนะคะ พี่วอนขา...
ช่วงนี้เป็นโรคคลั่ง Nintando DS อย่างหนัก
ก้ออีเกมส์ที่ออกมาเมื่อสองปีสามปีที่แล้วอ่ะค่ะ
นอนคิดอยู่สามปี ก้อพบว่าตัวเองอยากได้จริงๆ
เลยตัดใจ ถอนขนหน้าแข้ง ซื้อมาประดับบารมีตัวเอง
จิงๆเรียกได้ว่าหาเรื่องใส่ตัว เพราะก้อต้องไปตามซื้อเกมส์ราคาแสนแพงของมันอีก
ตอนนี้ซื้อเกมส์มา ราคาแพงความเครื่องแล้วค่ะพี่น้องขา
ไอ้พี่ไทยเค้าโกง เค้าก๊อป เค้าทำแผ่นมาอ่าน มาลอกเกมส์ได้เป็นสิบเกมส์
ไม่ใช่ว่ากุจะรักษาความถูกต้อง ต้องซื้อแต่ของลิขสิทธิ์หรอกนะ
แต่อีสายการบินแขกแหกตูดนี่ มันมิยอมให้ไฟล์อีชั้นกลับไปกรุงเทพมาสองเดือนแล้ว..
ให้ไปแต่วอชิงตัน วอชิงตัน....
สองเดือนมานี่ แม่งล่อไปมาห้ารอบ...
ที่เค้าว่า อีแอร์มันขี้เว่อร์ ใช้ของไทยไม่เป็น....กุเข้าใจแล้ววันนี้
เพราะกุไม่ได้กลับไปเลยยยยยย จะให้ซื้อของที่ไหน
ทุกวันนี้ ต้องกินองุ่น กินหญ้า กินฟางจากอเมริกา...
ชีวิตขี้เวอร์เน๊อะ...กินไปน้ำตาก้อไหลพรากๆ
ผักหญ้ากุซื้อบ้านกุกำละสิบ กุต้องมาจ่ายร้อย..
เสื้อผ้ากุซื้อจตุจักร สองร้อย..กุต้องมาจ่ายสองพัน
แถมยัง made in Thailand ..... ห่า ให้มันรู้กันไปว่ามาจากบ้านกุเลยนิ ให้กุช้ำใจเล่น
ว่าไปชิวิตอีแอร์น้อยๆของกรุก้อช่างน่าสงสาร
ได้จดหมายโปรโมทมาเดือนกว่าแล้ว มั๊นนก้อไม่เรียกไปเทรนซะที
ให้กุตรากตรำเป็นคนครัวรับใช้อีห่าอินเดียไม่หยุดหย่อน....เฮ้อ
ตอนนี้สเตก้อทำงานหนัก
อารมณ์เฮียแกเลยเหมือนคนแก่วัยทอง
เหนื่อยตรอดเวลา
ทำเอากรุแอบเซ็งไปด้วย
แต่ด้วยความเป็นแฟนสาวที่แสนดี
ต้องเข้าใจมันหน่อย ว่ามันเหนื่อยยยยย
เหนื่อยนัก พักเรื่องรักไว้ก่อนดีกว่า
ขอไม่เขียนถึงคุณแฟนซักระยะ
ไม่อยากคิดถึง ไม่อยากทำให้มันเป็นเรื่องราว
ยิ่งเขียน ยิ่งคิด ยิ่งมากเรื่อง
สบายๆ ระกัน...
พุ่งนี้ บินไปดูไบ...
เป็รวันแรก ในอีกหกวันที่เหลือ ที่จะมีแต่ดูไบๆๆๆๆๆ
ไม่รู้ว่าโรสเตอริ่งเอาติ่งอ่ะไรคิด ให้กุบินดูไบติดกันหกวัน
เดือนหน้า ถ้าไม่ให้โรมกุ จะโกดให้..... ซิ่งจิงๆมันก้อคงไม่ให้หรอก
เฮ้อ....
ให้กุงเทพก้อยังดีวะ...
ซักอย่างเหอะ ที่กุอยากไปอ่ะ
ซักอย่างเหอะ ที่มันไม่เต็มไปด้วยผู้โดยอินเดียอ่ะ
กุ เกลียด อินเดียยยยยยยยยยยยยยย โว้ยยยยยยยยย
หมายถึงพวกเรื่องมากๆนะ พวกดีๆไม่นับ....
เฮ้อ ไปนอนดีก่า เวิ้นเว้อ มากเรื่อง..
จุ๊บ จุ๊บ
8月21日 Bau Cetti!!อิอิ...
ชอบจัง
Bau Cetti...!!!
เหมือน"จ๊ะเอ๋"บ้านเราอ่ะค่ะ..
ปัญญาอ่อนดี..
ได้ศัพท์คำนี้มา ตอนเจอสเตคราวก่อน...นอนเอาเท้าพาดสลับกัน
เพื่อนที่จะได้สลับกันนวดเท้า..
อีสเต แทนที่จะนวดเท้า ดันเอาเท้าเราสองข้างไปปิดตา
แล้วร้อง Bau Cetti!
อีกุ ก้องง...เป็นผีบ้าเข้าสิงอ่ะไรวะ
ไปๆมาๆเลยได้เข้าใจว่า มันคือการเล่นปิดตาจ๊ะเอ๋ของคนอิตาเลี่ยนเค้า..
แปลกดี อิอิ...
เพิ่งกลับมาจากวอชิงตัน..
back to back เหนื่อยยยยยย เป็นแกลลี่ขากลับทั้งสองไฟล์เลย
ได้หยุดวันเดียว...ให้ไปดูไบหกวันรวดอีกแระ...เบื่อเว้ย ไฟล์เงินน้อยงานหนักเนี่ยยยย
สาดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ไปวอชิงตันครั้งแรก ไปกะนุช กะ จ๋า สนุกมาก เมาท์แตกสุดริด
ส่วนครั้งที่สองไปกะอีปิ่น...อันนี้ก้อหนุก ด่ากันกระจายยย
สิ้นเดือนไปอีกที....จะไปกะอุ้ย....โอ้ยยยยย อดใจไม่ไหว อยากไปแล้ว
ถึงจะไปทีไรก้อตังค์หมดทุกทีก้อเหอะ...หึหึ
ไปคราวนี้ ได้เกมส์ใหม่มาอีกแล้ววว
จนนนนนน มากกกกกกก
แถมไม่หนุกเท่าไหร่ด้วย...หนักสมองน้อยๆของอีแอร์เหลือเกินนน
ตอนนี้อยากไปกรุงเทพฯมาก...อยากไปซื้อแผ่น R4 มาลงเกมส์นับแสนล้านอัน
โอ้ยยยยยยย อยากกลับไปหาพ่อกะแม่ด้วย คิดฮอด...
หงึ หงึ...
วันนี้...
อยู่ๆก้อคิดอยากจะฟังเพลงๆนึง..
เป็นเพลงที่ตอนไปหาสเต คร้งแรกที่มิลาน ระหว่างนั่งรถ
เค้าก้อเปิดเพลงนี้ให้เราฟัง...
เพิ่งมา search หาความหมายวันนี้เอง...
ชอบแฮะ...
ความหมาย เป็น Style ที่เค้าชอบพูด..
Everything gonna be alright ... babyy
^_^ NO ONE - Alicia Keys
I just want you close Where you can stay forever You can be sure That it will only get better You and me together Through the days and nights I don't worry 'cuz Everythings gonna be alright People keep talking They can say what they like But all I know is everything's gonna be alright No one no one no one Can get in the way of what I'm feeling No one no one no one Can get in the way of what I feel for you You you Can get in the way of what I feel for you When the rain is pouring down And my heart is hurting You will always be around This I know for certain You and me together Through the days and nights I don't worry cause Everythings gonna be alright People keep talking They can say what they like But all I know is everything's gonna be alright No one no one no one Can get in the way of what I'm feeling No one no one no one Can get in the way of what I feel for you You you Can get in the way of what I feel I know some people search the world To find something like what we have I know people will try Try to divide Something so real So till the end of time I'm telling you there is no one No one no one no one Can get in the way of what I'm feeling No one no one no one Can get in the way of what I feel for you Oh oh oh... ส่วนเรา...
ขอมอบเพลงนี้ให้สเตแล้วกันนะ..
^_^
alicia keys - If I Aint Got You - Alicia Keys Some people live for the fortune
Some people live just for the fame Some people live for the power, yeah Some people live just to play the game Some people think that the physical things Define what's within And I've been there before But that life's a bore So full of the superficial [Chorus:] Some people want it all But I don't want nothing at all If it ain't you baby If I ain't got you baby Some people want diamond rings Some just want everything But everything means nothing If I ain't got you, Yeah Some people search for a fountain That promises forever young Some people need three dozen roses And that's the only way to prove you love them Hand me the world on a silver platter And what good would it be With no one to share With no one who truly cares for me [Chorus:] Some people want it all But I don't want nothing at all If it ain't you baby If I ain't got you baby Some people want diamond rings Some just want everything But everything means nothing If I ain't got you, you, you Some people want it all But I don't want nothing at all If it ain't you baby If I ain't got you baby Some people want diamond rings Some just want everything But everything means nothing If I ain't got you, yeah [Outro:] If I ain't got you with me baby So nothing in this whole wide world don't mean a thing If I ain't got you with me baby I love you..
Ti amo.. 8月17日 ...baby..
Im feeling strange today.
maybe i did something that i not suppost to do..
maybe i feel gulty..
or ...
I dont know...
I just miss u..
I just wanna talk to u..
but i couldnt connect u..
why why why..
where r u??
i dont know where this feeling from?
i dont know where it's from..
but..
i feel it...again
...
...
...
" e m p t y "
8月11日 Romantic Roma~*เพิ่งกลับจากโรมค่ะ.. ตอนแรกว่าจะไม่อัพ เพราะขี้เกียจ อิอิ โรม...เป็นเมืองเก่า ที่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะใหญ่ได้ขนาดนี้ สถาปัตยกรรมต่างๆก้อยิ่งใหญ่อลังการงานสร้างมาก จำได้ว่าเคยรู้สึกโอโหแบบนี้ทีนึง ตอนไปอียิปต์ เอาจริงๆอิยิปต์ดูอลังการงานสร้างกว่า แต่ว่าโรมดูแบบว่า สวยกว่าไฮโซกว่า อิอิ คือ พวก decoration เค้าจะมากกว่าและละเอียดกว่ามาก และก้อสวยหยดย้อยจริงๆ เล่นเอาอึ้งไปเหมือนกันว่าคนสมัยก่อนเค้าทำกันัได้ยังไงน้อ ไม่ใช่ที่สองที่แต่ว่ามีแอบกิ๊กสวยอยู่ทั้งเมือง ตึกรามบ้านช่องก้อได้อารมณ์ยุโรปเมืองเก่ามากๆ เดินมากกว่านั่ง เหนื่อยแต่ก้อคุ้มจริงๆ ของกินขนมนมเนยเต็มเมืองเลย แถมอร่อยเหาะ อิอิ ...ไอติมอิตาลี่นี่อร่อยของจริง แต่อาหารอิตาลี่นี่แอบไม่รสชาดเข้มสะใจพี่ไทยอย่างกรู....แต่ไปกะพ่อครัวอิตาเลี่ยน บ่นมากเด๋วมันเสย...เลยต้องทำท่าเอร็ดอร่อยนิดนึง..อิอิ เริ่มออกเดินทางจากโรงแรมก้อเกือบบ่ายแล้ว เพราะกว่าคุณแฟนจะเสด็จมาถึงโรงแรมก้อเกือบสิบโมง เป็นการเจอกันครั้งแรกในรอบเกือบสองเดือน มีเวลาดีใจกันไม่มาก ก้อต้องรีบจรลีเข้าเมือง เพราะมีเวลาแค่วันเดียว เด๋วเที่ยวไม่หมด... โปรแกรมที่สเตคิดไว้ คือไปที่ Colosseo (โคโลเซี่ยมนั่นแหล่ะ) ก่อน แล้วจะไปไหนค่อยคิดกันอีกที....เอ่อ....อันนั้นกุก้อคิดได้ฟระ
ออกจากโรงแรม เดินไปขึ้นรถไฟ Subway ที่นี่คนไม่เยอะมาก รถไฟไม่แน่เบียดเป็นปลากระป๋องได้เสียกันแบบที่ London แต่กระนั้น พี่เลี่ยนกุยังบ่นว่าคนเยอะ หึหึ...เด๋วตุลาเมิงไปเมืองไทย จะพานั่งรถไฟฟ้าไปสยาม เมิงงจากรู้ว่าคนเยอะชิงๆเปงยังไง..
Subway สะดวกมาก ขึ้นจากสถานีปุ๊บ ก้อยืนตระหง่านอยู่หน้า Colosseo แล้ว
Colosseo เป็นที่ที่ยิ่งใหญ่อลังการมาก...ยังคุยกะสเตอยู่ว่า คนสมัยก่อนเค้าสร้างกันได้ยังไงเน๊อะ โดยที่ไม่มีรถเทรนอ่ะไรเลย ในบริเวณเดียวกับโคลีเซียม จะมีสถาปัตยกรรมอื่นๆอีก เรียกว่าเป็นเมือง เป็นผังกันเลย
อากาศร้อนมากจริงๆ เราสองคนซื้อหมวกกันคนละใบ น้ำกันคนละขวด แล้วเดินลง Subway ไปต่อกันที่อื่น.. จากผลของการอ่านแผนที่ของเรา และ การถามขอสเตได้ข้อสรุปว่า เราต้องไปลงสถานี Berberini แล้วเดินอีกนิดนึง
และแล้วเราก้อมาถึง หลังจากเดินกันขาแทบลาก เค้าบอกว่า ต้องให้ทอยเหรียสลงในน้ำพุด้วยนะ
เหนื่อยกันสุดริด ในที่สุดก้อได้กลับโรงแรม
ตัดสินใจว่า คงลากสังขารไปหาที่กินข้าวกันไม่ไหว... เลยสั่ง Dinner in room ซะเลย.. สเต๊กกันคนละจาน สเตแถมแซนวิชอีกหนึ่ง.. อิ่มอร่อย หลับสบาย... อาหารสุดเริด.. อีเชฟ หน้าเหนื่อยมาก อีแอร์ก้อโทรมไม่ไหวเหมือนกัน อิอิ ตื่นมา wake up call 10 โมง.. ความรู้สึกแรกตอนตื่นคือ ขอให้เค้าโทรมาบอกว่าไฟล์ดีเลย์ทีเถอะ อยากอยู่ด้วยกัน อีกซักหน่อยก้อยังดี
แต่ฟ้าไม่เข้าข้าง 10 โมงปั๊บโทรศัพท์ก้อดัง ถึงเวลาต้องไกลกันอีกแล้วซินะ ขอให้เดือนหน้า ได้มาอีกเถอะน้า... ....รวมรูป อีกครั้ง...
7月23日 ...อ่ะไรวะ..ควรจะต้องเตรียมตัวไปอิตาลี่แล้วตอนนี้...
ทั้งๆที่อุตส่าห์พากเพียร เอาดหมายไปหย่อนขอแลกไฟล์ เป็นสิบๆคน
ในที่สุดก้อมีคนใจดี ให้แลก โดยไม่เอาเงินเพิ่ม...
ในที่สุด สเต ก้อขอแลกวันออฟสองวันได้...
อุตส่าห์แพลนไว้...ว่าจะได้เจอกัน ได้อยู่ด้วยกันสองวัน
เตรียมของไปฝากตาพิกโกโล่เยอะแยะเชียว
จะต้องไปเอาเงินมาจองโรงแรม ที่จะไปเที่ยวภูเก็ตกันด้วย
เปิดหา ว่าจะไปเดินเล่นที่ไหนดี....
กลับจากวอชิงตัน....
โรสเตอร์เปลี่ยน...
โรมที่แลกมา...โดนเอาออก
แล้วให้เราไปนิวยอร์กเจนนีวาแทน
.....
.....
.....
ไม่รู้จะพูดยังไงได้เลยจริงๆ
โรสเตอร์ จะรู้ไหม ว่าเราเหนื่อยแค่ไหน กับการแลกไฟล์นี้
เค้าคงจะไม่รู้ เพราะคำตอบที่ได้ หลังจากถามเค้า...
คือ ไม่มีลูกเรือ ยูต้องทำ
ถ้ายูไม่ทำ บอกชั้นซิ ใครจะทำ
ไม่รับปากหรอกนะ ว่าจะให้คืนเดือนหน้ารึเปล่า จะพยามแล้วกัน
.....
.....
.....
ที่คุณเคยให้ชั้นบินเดือนนึงห้าบอมเบย์ ชั้นเคยพูดอ่ะไรมั้ย
ที่คุณให้ชั้นบินแค่วอชิงกัน กับดูไบ
ไม่เคนไปที่ไหนอื่นเลย ชั้นเคยพูดอ่ะไรมั้ย
ที่คุณโทรมาขอร้องให้ชั้นไปบิน ทั้งๆที่ชั้นมีออฟ ชั้นเคยพูดอ่ะไรมั้ย...
ทุกครั้งที่คุณเดือดร้อน โทรมาให้ชั้นช่วย...ชั้นเคนปฏิเสธมั้ย...
....
....
....
ไม่มีอ่ะไรจะพูดจริงๆ...
ชั้นจะแผ่เมตตาให้คุณแล้วกัน.. 7月9日 ..ได้จดหมาย..เพิ่งกลับมาจากไฟล์วอชิงตัน..
เหนื่อยเป็นปกติ
แต่ไฟล์นี้หนุกสุดๆ เพราะมีคนไทยไปด้วยสี่คน
อย่างฮา..
พากันไปแดกอย่างเดียว
ช๊อปนิดหน่อย พอสวยๆ
ขากลับไฟล์ชิวๆ ผู้โดยโออย่างไม่น่าเชื่อ...
พอกลับมา..
ก็เข้าไปเช๊คตู้ไปรษณีย์ตามปกติ..
เห็นจดหมาย พับ แล้วมีแม๊กอยู่...
ก้อดีใจ พลอยคิดว่า ได้จดหมายชมจากผู้โดยแล้วกุ..
กระดี๊กระด๊า เปิดออกมา...
ปรากดว่า ช๊อกกว่าเดิม...
คือ ได้จดหมายโปรโมท เลื่อนขั้นไปทำชั้นบิสสิเนสคลาส..
ไอ้เรา รึ อ้าปากค้าง
หันไปดูชื่ออีกที...ก้อชื่อกุนิหว่า...
เอ้ย...
งงมาก เพราะเพิ่งบินมาปีกะอีกสามเดือน
เร็วไปป่าววะ...
เลยแอบเสือก ชะโงกไปดูของเพื่อนๆ
อ๊ะ ได้กันถ้วนหน้า อ่ะ อันนี้ไม่มั่วแฮะ..
ดีใจมากๆ เพราะได้กันทั้งแบท...
กลับมาปลุกบอกน้อง เตย พี่สุ กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่
โทรบอกซี ก้อตกใจกันใหญ่...
พอไปเช็ค ปรากดว่า ซีก้อได้ โปรโมทเหมือนกัน
ดีใจกันมาก...กระเทยกรี๊ดแตกกันทั้งตึก
เฮ้อ...ดีจัง
มะวานเป็นวันดีอีกหนึ่งวันเลยสำหรับหน้าที่การงาน
แต่สำหรับความรัก...
...
...
...
สงสัยจะดีกว่า ถ้าจะปล่อยวางซะบ้าง
อยากเจอกันจัง ทำไงดี เฮ้อ.....อีกที 7月6日 ..รู้สึกแปลก..เรายังรักกันรึเปล่านะ...
สับสนและงง..
นอยและมึน..
การเจอกัน สำหรับเรา มันสำคัญมากในการคบกันจริงๆอ่ะ
อยากไปโรม...
ช่วยด้วยเหอะ... 7月3日 ..ไขปริศนา ของขวัญสเต..ความเจือกไม่เข้าใครออกใคร..
ยิ่งคนสาระแนอย่างอาฮั้น..หึหึ
วืบเนื่องจากบล๊อกอันเก่า
คงจะเห็นแล้วว่าของขวัญวันเกิดที่สเตให้อ่ะ..เป็นยังไง
สำหรับใครที่ขี้เกียจเลื่อนลงไปดู...
ก้อ....ครือ
อันนี้นี่เอง.....
ที่เราบอกไปว่า พอเราใส่แล้วเหมือนแดจังกึม
แต่สเต ยืนยัน นั่งยันว่า สวยๆจิง
เพราะเห็นนางแบบในหนังสือใส่แล้ว สวยมากกกก
กุ....
ก้อสงสัยไง
ก้อเลยไปหามา ในเวปของเค้า
เปิดไปหน้าแรก...
เจอเรยค่ะ..
new collection for summer....
อยากรู้อ่ะจิ
ว่าที่อีตาสเตมันเห็น แล้วชอบใจนักหนา
พาลคิดไปว่า แฟนสาวไทยหน้าหักของมันใส่แล้วจะสวยเหมือนนางแบบจะเป็นยังไง
....
....
....
หึหึ......
ไร้คำบรรยาย...
แต่ก้อ....
ดูคล้ายๆกุเหมือนกันนะเนี่ยะ...
หึหึ... 6月29日 ..Happy Happy Birthday in Cantu..ผ่านวันเกิดมาแล้วสี่วัน..
ปีนี้ได้ไปฉลองวันเกิดที่โคโม..
เรียกจะฉลองก้อไม่ได้สินะ..
เพราะไม่ได้มีเค้ก..ไม่มีอ่ะไรเลย
สเตขับรถจากเคนตู ไป โคโม่
เราสองคนไปนั่งอยู่ริมทะเลสาบโคโม่ยามค่ำคืน
...
...
พี่สเตหันมาถามว่าสวยมั้ย..
Happy Birthday baby..
ทำท่าจะโรแมนติก..
ถ้าไม่มีคุณยุงซานซาร่า มากัด แทบจะหามเลยก้อว่าได้
เอาเป็นว่า นั่งทำซึ้งกันอยู่ได้ไม่ถึงสิบนาที...ก้อจรลี ขับรถกลับถิ่น
กินเหล้ากันคนละแก้ว แล้วกลับมานอนหลับเป็นตายกันที่บ้าน
ของขวัญวันเกิดจากสเต
สมเป็นสเตจิงๆ
เพราะเป็นคนชอบคิดว่าผู้หญิงชอบเสื้อผ้า..
วันเกิดใคร ของขวัญใครทีไร กุก้อเป็นซื้อเส้อผ้าให้ทุกที
คราวนี้ คิดไว้แล้ว ว่าต้องได้เสื้อผ้าจากที่รักกุแน่...
ไม่ได้มีเซอร์ไพส์อ่ะไรเลย เพราะพี่ท่านอดใจไม่ไหว เอาให้ตั้งแต่วันแรกที่เจอกันเลย
แล้วก้อจิงๆด้วย.. เป็นชุดสุดแซะซี่ สีดำมันเลื่อม 555+
ไว้ใส่ไปเที่ยวกลางคืน แต่คงใส่ที่โดฮาไม่ได้ เพราะกางเกงสั้นมากกกก
คุณชายแกบอกว่า เห็นนางแบบในหนังสือใส่แล้วสวย
เลยไปตามหาซื้อมา...
กุงเกงสั้นปิดจิโบ๊ะ...มีปักเลื่อมด้วยย
เอ่อ..นี่เมิงคิดว่าแฟนเมิงเป็นนท๊อปโมเดลรึไง
บอกเสร็จเรย ว่าให้ใส่กะรองเท้าส้นสูง แล้วก้อเสื้อสีดำข้างใน
เอ่อ...ครือ..
นางแบบอ่ะ เค้าหุ่นเพรียว ขาว หน้าฝรั่ง..
ก้อไม่อยากจะทำลายภาพฝันที่สวยงามของที่รักชั้นหรอกนะ
แต่สภาพวันนั้น เพิ่งตื่น..หน้าตาก้อไม่ได้แต่ง หัวก้อฟู...
พอกุใส่ไหงออกมา เหมือนแดจังกึม เวอร์ชั่นดำวะ
555+
สเตไม่ได้พูดไรมาก แค่ทำหน้าเหมือนจะอ้วก...
พูดเล่น มันก้อกระดี๊กระด๊า บอกสวยๆ
แน่สิ ลองบอกว่าไม่สวยสิ...หึหึ
เออ.. เล่าเรื่องทริปมั่งดีก่า..
ไปถึงวันที่ยี่สิบสอง..อย่างที่รู้กัน ว่าสเตเค้าติดทำงาน
เพราะฉะนั้นคนที่มารับเรา...คือม่า...แม่เค้านัน่เอง..
หึหึ
ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี คุณแม่มาถึงก้อหอมทักทายปกติ
พยามพูดกะเรามากกกกกกก จิงๆ
แต่แม่คะ...ขอโทดด้วย หนูไม่เข้าใจเจงๆ
พอขึ้นรถ...ตอนแรกกัวเพราะไม่รู้จะคุยอ่ะไรกับเค้า
ปรากดว่า สบายหายห่วงเพราะแม่เค้าเอาลุงมาด้วย
เค้าเลยคุยกันจ๋อสองคน อีชั้นก้อนั่งหลับเนิบอยู่ข้างหลัง อิอิ..
แล้วแม่เค้าก้อพาไปหา ป้า ลุง และญาติคนอื่นๆ...หึหึ
เอาแล้วไง...ทำไงได้ นอกจากยิ้มอย่างเดียว..
แหะ แหะ...
พอกลับบ้าน ยังไม่ทันลงจากรถเลย
ซีเวียร์ แฟนพี่ชายสเตก้อมารอแล้ว..
บอก การ์ตูนๆๆ let's eatๆ
โหย..จิงๆเหนื่อยมาก แต่เค้าอุตส่าห์มารอ...เราเลยไปเปลี่ยนชุด
แล้วไปกะเค้า...สรุปแล้ว ไปนั่งดูบอล อิตาลี่ กะ สเปนแข่ง
เป็นครั้งแรกที่มาดูบอลท่ามกลางหมู่ชนอิตาลี่
โห....เค้ามันส์กันมากเลย จิงๆ
เรางี้มันไปด้วย...จังหวะยิงลูกโทษแล้วยิงเข้านะ..เฮกัน แบบว่า ได้ยินไปถึงสนามกันเลยทีเดียว หึหึ
สรุปแล้ว อิตาลี่แพ้ ทุกคนคอตก เงียบ เดินออกจากร้านไปด่าไป
สงสารจัง...
ระหว่างนั้น ก้อได้รับข่าวร้ายคือ...สเตที่เลิกงานแล้ว ตามหลักแล้วต้องนั่งรถไฟมาหา
ปรากดว่า ไปสาย ตกรถไฟ..
พี่ชายสเต แอนเดรีย เลยต้องขับรถไปรับ แปดชม.อ่ะ ถึงจะถึงบ้าน..
พอคุยกะสเต ถามว่าจะให้เราไปกะพี่ชายเค้าด้วยมั้ย
สเตบอก ไม่ต้องเบบี้ ยูมาจากกาต้า
กลับบ้านไปนอนพักผ่อนนะ เด๋วพุ่งนี้ประมาณเก้าโมงเช้า เค้าจะมาปลุก..
กรูด้วยความรักสเตมาก..
ก้อบอกไปทันทีเลยว่า OK baby
555+
ก้อมันเหนื่อยนี่หว่า..
สรุปแลว้ก้อกลับมานอน..
พอเช้า..ได้ยินเสียงเปิดประตู
ลืมตามามมอง...
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ใครวะ
หน้าเหมือนแฟนชั้น แต่ผมยาว หน้าผอม โทรมเชียว
อีสเต นี่เมิงไปเป็นพ่อครัว หรือเมิงไปรบเนี่ย
ไม่เจอกันเดือนเดียว ทำไมโทรมได้ขนาดนี้..
ดีนะ กุจำได้...ไม่ถีบซะ
กุไล่ไปตัดผมแทบไม่ทัน เค้าบอก เด๋วพุ่งนี้ไปตัด...ดีมากกกก
เค้าบอกว่า เค้ายังไม่ได้นอนเลย ทำงานเส็ด ก้อขึ้นรถไฟไปเจอที่ชายที่เจเนวา..
ระหว่างทางก้อต้องคุยกะพี่ชายตรอด...
ตอนแรกที่วางแผนไว้ ว่าจะไปมิลาน...เลยล้มเลิกไป
สงสาร ให้นอนแล้วกัน..
เลยนอน....ยาว... ตื่นอีกทีเย็นเลย หกโมงเย็น
แล้วก้อไปดูสเตแตะบอล...
เป็นบอลหมู่บ้าน แข่งกะหมู่บ้านข้างๆ
ต่างจังหวั๊ดดด ต่างจังหวัด...555+
แต่กอน่ารักดี..ลุงป้าน้าอา จูงลุกหลาน มาดูกันใหญ่
สรุป...แพ้เค้าอีกแล้ว..
เอ๊ะ...กุตัวซวยป่ะวะเนี่ยะ
เด็กปั๊มๆ เติมน้ำมันก่อนออกเดินทาง
สเตและเพื่อนตั้งแต่สมัยยังเยาว์
เล่นกีฬาเสร็จ ก้อต้องไปต่อยาเสพติด 555+
เค้าบอกว่า หลังจากเล่นบอล เค้ากะเพื่อนๆต้องมานั่งกินเบียร์กันต่อตรงนี้แหล่ะ
เราอ่ะไม่ได้กินกะเค้าหรอก เพราะไม่ชอบเบียร์
ก้อนั่งหน้าเอ๋อกันไป เพราะฟังเค้าไม่รู้เรื่อง
ถ่ายกะพี่ชายลุกก้า...น่าร้ากกก เดอะแก๊งค์
...กลับบ้านไปนอนดูหนังกัน
แอบถามสเต ว่ารู้สึกว่ารักชั้นมะไหร่..
เค้าบอก ตอนครั้งแรกที่เรามาบ้าน...เห็นแล้วรู้สึกดีมากมาย ที่เห็นเรานั่งอยู่ในบ้านเค้า
เลยรู้สึกว่ารักผู้หญิงคนนี้...
แหม อีห่า...นั้นกุก้อรักมันก่อนอ่ะสิ
ชั้นว่าชั้นรักแกตั้งแต่แกไปจากโดฮาแระ
ชิ ชิ พอวันถัดมา เราตื่นมาเที่ยงๆ
กว่าจะลากตาพิโกโล่ตื่นได้ โอโห...
พอเรียก ก้อยิ้มให้ แล้วก้อหลับต่อ..
เลยแกล้งเอาจุ๊บๆกะแฟนใส่ไปในกางเกงซะเลย...เฮียแกก้อยังไม่ตื่น
เวงจิงๆ
เช้าแล้วฮับ พี่สเต ตื่นได้แล้วฮับ
ตื่นๆ.... สามตัวมารุมปลุก...ก้อยัง....ไม่ตื่น
ขนาดนี้...ก้อยัง...ไม่ตื่น 555+
กว่าจะตื่น เล่นเอาจะบ่ายแล้ว..
แล้วเค้าก้อเลยออกไปตัดผม...ส่วนเราก้ออาบน้ำ สระผมที่บ้าน
สเตบอกว่า อาบน้ำเส็ดแล้วเดินไปหาเค้านะ
บอกทางเสร็จสรรพ...เราก้อเออๆ กุยิ่งรู้ทางในหมู่บ้านเมิงอยู่
หลังจากอาบน้ำ สระผม..ออกเดินทางไปหาสเตกัน!!
ผลเป็นอย่างที่คิดเลย..
คือ ลืมทาง..
จำได้ว่าสเตบอกทางจนถึงซุปเปอร์... แล้วไงต่อวะ
ลืมสนิม
นั่งเป็นหมาหงอยอยู่หน้าซุปเปอร์ซักสิบนาที ก้อตัดสินใจถามคนแถวนั้นด้วยภาษาใบ้..
และแล้วในที่สุด ก้อหาเจอ เย้ๆๆๆ
เจอแว้ววววววววววว.... หอมที เก่งมาก!!
โฉมใหม่ หน้าใสกิ๊กเชียว
จากนั้นเราก้อเดินทางไปมิลาน..
เพราะตั้งแต่มาเนี่ยะ ยังไม่เคยเข้าเมืองกะเค้าเลย
สเตหน่ะ ดูก้อรู้ว่าเหนื่อย แต่ก้อบอกไปๆ พาเราไปเที่ยว..
ก่อนไป แม่สเตโทรบอกว่าทำลาซานญ่า ไว้ให้การ์ตุน
เราเลยกลับบ้านไปกินข้าวกลางวันกัน..อิอิ
อิ่มแล้วก้ออกเดินทางกันดีก่า...
อิอิ
เย่ๆๆ ออกเดินทาง..
แอบใส่กางเกงเลเหมือนกัน อิอิ
มาถึงตรงนี้ ไม่ไหวแล้ว..
ไม่ใช่อ่ะไร ลาซานญ่ามันดัน...ปวดอึมากกกก
เลยได้ที ทำเนียบเข้าไปในห้าง..
เส็ดกิจ สเตเลยพาไปกินอ่ะไรเย็นๆ แก้ร้อน
ร้านน่ารักมาก แต่งสวยเลยทีเดียว
แต่สภาพเราสองคนนี่ เค้าให้เข้าร้านได้ไงวะ
กางเกงเล สายเดี่ยวกันเลยทีเดียว
ร้านเก๋ๆ
รอเครื่องดื่ม อย่างใจจดจ่อ สเตสั่งให้ เป็นคอฟฟี่ผสมไบเล่.. โหยยย อยากกินนน
ได้แว้วววว.....ยั่มๆๆๆ
ลิฟท์ในห้าง สีเริดมากกกก
อิ่มแล้วก้อเดินทางกลับกันดีก่า...ไม่ไหวแล้ว
สเตก้อเหนื่อยมากมาย หน้าแบบว่า ไม่ไหวแล้วอะ
เรานอยเลย กัวเค้าไม่มีความสุข...แต่เค้าก้อบอก เค้ามีความสุขนะ แต่เหนื่อยเท่านั้นเอง
เดินนำเลยนะ
กลับบ้านมา นอนกันอีกหนึ่งตื่น
กว่าจะไปดูพี่ชายสเตแตะบอลได้...ก้อเลิกกันแล้วพอดี อิอิ
คืนนั้นเป็นคืนวันที่ยี่สิบสี่ เข้ายี่สิบห้า...
พอใกล้เที่ยงคืน สเต ก้อขับรถพาไปโคโม่...อย่างที่เล่าไปตอนแรก..
จากนั้นก้อกลับมานอนตายกันที่บ้าน
เหนื่อยชิงๆ...
ตื่นมา วันรุ่งขึ้น..เป็นวันเกิด
แล้วก้อเป็นวันสุดท้ายที่จะต้องอยู่ที่นี่ด้วย
เศร้าจัง ยังไม่อยากกลับเลย..
สเตพาไปหาคุณยาย ซึ่งเพิ่งออกจากโรงพยาบาล เพราะขาหัก
ไปถึงเราก้อไปสวัสดี แล้วก้อกอดๆ เห็นคุณยายแล้วสงสาร
คนแก่ต้องมาเจ็บเข้าเฝือกเนี่ยะ คงทรมาณน่าดู
เราก้อเลยไปนวดๆ กอดๆ
ปรากฎว่าคุณยายชอบเรามาก...หอมเราใหญ่ บอกว่าน่ารักจังเลย
แล้วก้อให้ป้าไปหยิบของมาให้เรา
เป็นเจ้าสิ่งนี้..
เป็นคุณกรอบรูปที่ข้างใน เป็นผ้าปักรูปนก
สเตบอกว่า นกพวกนี้ จะบินมาที่หมู่บ้านทุกปี มาทีเป็นพันๆตัว
แล้วก้อจะบินไปอีกที ตอนหน้าหนาว..
ซึ้งใจมาก...ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดที่เริดมากๆอีกชิ้นนึงเลย
จากนั้นก้อกลับบ้านไปกินข้าวกะแม่อีกรอบ
ก่อนออกเดินทางไปโคโม่..
นึกว่าจะไม่ได้ไปตอนกลางวันซะแล้ว เพราะดูสเตเหนื่อยมาก
แต่เค้าก้อพามา เพราะรู้ว่าเราชอบเมืองนี้..
Como...สวยเหมือนเดิม
มาม่าก้อไปโคโม่ด้วย...ไปถึงแล้วก้อยื่นถุงให้ถุงนึง
บอกว่า Happy birthday
อุ้ย...งงเลย ไม่คิดว่าแม่เค้าจาซื้อของให้
เปิดมาเป็นเจ้านี่ค่ะ..
กระโปรงสีขาว น่ารักมากๆ
ขอบคุณน๊ะค๊ะ คุณแม่
ไปโคโม่คราวนี้ สเตก้อซื้อของให้เหมือนเดิม
เพิ่งรู้งานนี้หล่ะ ว่าพิน๊อคคิโอ้ เค้าเกิดที่โคโม่นะคะ
มิน่าหล่ะ..หุ่นไม้เต็มเมืองเลย
ของฝากจากสเต
และแล้วก้อถึงเวลาต้องเดินทางกลับจริงๆ
ไฟล์เราออกตอนสี่ทุ่มกว่า
ควรจะไปถึงตอนสามทุ่ม...
จิงๆ สเต ต้องกลับตอนสองทุ่ม เพราะรถไฟออกเวลานั้น..
แต่อยากไปส่งเรา เรยไปอ้อนให้เพื่อนขับรถไปส่งให้
เพื่อนก้อดีเน๊อะ ขับรถไปหกชม.ให้....
สรุปแล้ว อีตั๋วรถไฟที่ซื้อมา ไม่ได้ใช้เลยทั้งไปแระกลับ...เวงชิงๆ
มาถึง gate
คราวนี้ไม่ร้องไห้แล้วแฮะ..
บ๊าย บาย....เจอกันเดือนหน้าน้า...
กลับมาถึงบ้าน ได้ของขวัญอีกสองสามชิ้น
จากน้อง เอ และ เตย
น้องให้กล่องใส่ของน่ารักมากมาย
ชุดนอนสุดคิ๊กขุ จากเตย
ชอบทุกชิ้นเลย...แต่ที่กรี๊ดกร๊าดสุด เห็นจะเป็น
แต่...แด๊...
เรียนภาษาอิตาลี่ ใน สิบห้านาทีต่อวัน
ของขวัญจาก เอ...
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ชอบมาก
ไว้จะอ่านทุกวันเลยยยย
หุหุ...
ขอบคุณทุกคนน๊ะค้า
ขอบคุณเค้กจากคุณแม่ด้วย..
อร่อยมากมาย..
เฮ้อ...
27 แล้วค่า....
-__-" 6月21日 ..หนังสือ กับ เพลง..วันนี้ ทุกคนออกไปบินยาวกันหมด..
เตย ไปซูริค...สี่วันแหน่ะ..กลับมาเราก้อไปอิตาลี่แล้ว
น้อง ไปเดลลี...กลับมาเจอะเราแว๊ปนึง
ใน msn เจี๊ยบโบ ก้อไม่ได้ออนไลน์
ก้อตีสามแล้วนี่เน๊อะ..
อยู่บ้านคนเดียว วันนี้...
เหงาแฮะ..
เอาเพลงจากแผ่นซีดี ที่เอกให้(ยืม)มาเปิดฟัง..
ห่า...
เหงากว่าเดิมอีก..
555+
พูดถึงเพลง..
ช่วงที่เราอยู่เมืองไทย สมัยตอนเรียนเป็นอ่ะไรที่ฟังเพลงเยอะมาก
ตั้งแต่มัธยมแล้ว..
จำได้ว่า...ได้เงินอาทิตย์ละห้าร้อย..
ถือว่าเยอะพอสมควร เพราะค่ารถไปกลับก้อแค่เจ็ดบาท
ค่าข้าวกลางวัน ก้อจานละสิบห้าบาท..
แต่เงินไม่เคยเหลือ...
เพราะทุกอาทิตย์ ต้องซื้อเทป..(โห โชว์แก่เลย...ตอนนั้นมันมีแต่เทปอ่ะ)
ม้วนละ 80 บาท จำได้เลย..
วงไหนออกใหม่...จะซื้อหมด
พร้อมกับซื้อขนมกล่องไปสองสามอัน..
กลับมาถึงบ้าน...เข้าห้อง โยนกระเป๋า เอาเทปยัดใส่วิทยุ
กระโดดขึ้นเตียง แล้วนั่งอ่านเนื้อเพลงตาม...
กะอีกอย่างที่เราจะเสียงเงินไปกะมัน
คือ หนังสือ...
หนังสือทุกประเภท...
เราชอบอ่านหนังสือตั้งแต่เด็กๆ
อ่านตามพ่อ แม่....
แรกๆเป็นพวกขายหัวเราะ สวนเด็ก หนูจ๋า เบบี้
หนังสือเรื่องสั้นอันแรกๆที่เริ่มอ่าน คือ พวกหนังสือนอกเวลา
เรื่องแรกที่อ่าน คือเรื่อง เด็กวัด...จำได้ว่า สนุกมาก อ่านแล้วขำไม่หยุดเลย
เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก...ก้อชอบ...
เวลาอ่าน เราจะชอบจินตนาการเป็นฉาก เพราะคนเขียนจะบรรยายไว้ละเอียดละออ น่ารักมากๆ
ข้างหลังภาพ เป็นเรื่องแรก ที่เราร้องไห้เพราะอ่านเรื่องสั้น...
อินมาก...สงสารคุณหญิง จำได้ว่าร้องไห้อยู่เป็นครึ่งชม.เลย...
บางครั้งพอแม่เรียกลงมากินข้าวเย็นแล้วตกกะใจ
ทำไมลูกสาวร้องไห้...
พอบอกแม่ว่า อ่านหนังสือแล้วร้องไห้...สงสาร
แม่กุฮาซะงั้น 555+
จนตอนนี้...ตู้ไม้สีน้ำตาลกระจกใสในห้อง...ก้อยังเต็มไปด้วยเทปเพลงของเรา
ตู้เสื้อผ้าชั้นล่างใหญ่สุด...อัดแน่นไปด้วยหนังสือ และ นิตยสาร
ไม่ได้กลับ ไม่ได้เปิดนานแล้ว....ไม่รู้ป่านนี้ ปลวกจะกินรึยัง
แต่ในตอนนี้...เวลาฟังเพลงเก่าๆ
เพลงที่ฟังแล้วจะรู้สึกดีที่สุด คือช่วงมหาลัย..
เพื่อนมหาลัย เป็นอ่ะไรที่ มากกว่าคำว่าเพื่อน..
การที่มันนั่งกินเหล้ากัน ก้อต้องมีเพลง มีการเล่นกีตาร์ร้องเพลงไปด้วย
แล้วเพลงที่ร้องกันในวงเหล้านี่หล่ะ...
ฟังกี่ที...ก้อรู้สึกมีความสุข
เปรี้ยวปากขึ้นมาตะหงิดๆ.. 555+
ต้องยอมรับอีกเรื่องจิงๆ
ว่าเพลงที่ฟังกะต้อง...เป็นเพลงที่ฟังแล้วนึกถึง ก้อมีความสุขทุกที
เพราะมันเป็นคนชอบฟังเพลง
เพลงที่มันเปิดให้แต่ละเพลง นอกจากเพราะแล้ว...มันก้อรวมความรู้สึกดีๆในตอนนั้นไปด้ววย
พอเปิดฟังอีกที....
หวิวๆดีแฮะ
555+
พล่ามมาถึงไอ้ต้องได้ไงเนี่ย...
พูดแล้วก้อคิดถึงตอนมหาลัยหว่ะ
ปีห้า มันสุด..
ทำแบบอยู่...พี่โอ๊ะเอ๊ะ ก้อหิวเหล้าแสง พร้อมมิ๊ก
มาแหกปากเรียกกินเหล้า...
เมา ถึงเช้า สว่างทุกที...
เมาแล้วก้อนอย เป็นปกติ..
ช่วงนั้นมันดีเน๊อะ
ยัยโอ๊ะเอ๊ะ..เอ๋...นังปิ๊ง...พี่จ๋า
ว่างๆไปนั่งกินแสงโสมเหรียญทองที่คณะกันเหอะ
พี่โอ๊ะเอ๊ะ...เทออย่าเมาแล้วร้อง กินอ่ะไร กินอ่ะไร กินอ่ะไรไปกินเอมเค อีกนะ
พี่จ๋า...อย่าเมาแล้ววิ่งกอดคนนั้นคนนี้อีกหล่ะ
อีเอ๋...เมิงก้ออย่ามาร้องไห้ให้คนทั้งห้องปลอบหล่ะ
นังปิ๊ง..อันนี้ไม่เมา ก้อโวยวายอยู่แล้ว เมาแล้ว ไปกันใหญ่
ส่วนกุ...สัญญาว่าจะไม่นอย
555+
คิดถึงหว่ะ ปล.อีกสองวันจะได้ไปหาสเตแล้ว....เย้ๆๆๆๆ
นั่งนับถอยหลังกันใหญ่..
คนโน้นยิ่งหนัก นับถอยหลังเดือนตุลาที่จะไปเมืองไทยด้วยกันแล้ว
Mi Manchi...my Piccolino.. |
|
|